لیلا حاتمی از فوت مادرش غمگین نشد؛ ژست گرفتن در مراسم ختم برای ثبت عکس های شیک و خاص
در این مطلب درمورد کلیپ قدیمی که از لیلا حاتمی در مراسم ختم مادرش وایرال شده صحبت کردیم که براتون جالب خواهد بود.
شایانیوز- یه موضوعی که در این سال ها در فضای مجازی دیدیم اینه که خیلی از بلاگرها در شرایط سخت از خودشون فیلم میگیرن و منتشر میکنن یعنی گوشی رو میذارن یه گوشه و در حالی که دارن گریه میکنن از خودشون فیلم میگیرن و خب این سوال رو برای مخاطبان به وجود میارن که چطور یه فرد میتونه در اون لحظه اینطوری از خودش فیلم بگیره و اصلا چی میشه که به ذهنش خطور میکنه که الان فیلم بگیرم، مثلا یکی رو میبینید که عزیزی رو از دست داده از تمام مراسم کفن و دفن و گریه هاش و... فیلم و کلیپ تهیه میکنه و منتشر میکنه، در حالی که یه موضوعی این وسط وجود داره و اون اینه که افراد در مواقع ناراحتی میتونن واکنش های متفاوتی داشته باشن.
در واقع ذهن ما درمورد ناراحتی خیلی کلیشه ای فکر میکنه و به نظرمون کسی که ناراحته باید بشینه زانوی غم بغل بگیره، یه گوشه کز کنه و تارک دنیا شده و فقط گریه کنه در حالی که آدم ها میتونن موقعی که ناراحت هستن کارهای مختلفی به جز این اقدامات انجام بدن!
مثلا یه نفر میتونه وقتی ناراحته به جای گریه کردن بیفته به جون خونه و خونه رو تمیز کنه، یه نفر میتونه ساعت ها پیاده روی کنه و یه نفر میتونه به سراغ رنگ کردن موهاش و حتی ایجاد یه تغییر عجیب و غریب در چهره اش بره و حتی همین اواخر بود که نیوشا ضیغمی در یه برنامه ظاهر شد و گفت که وقتی حالش بده و ناراحت هست آرایش غلیظ میکنه و پررنگ ترین رژش رو میزنه و خب مسلما کسی که در مواقع ناراحتی فقط گریه میکنه نمیتونه افراد این مدلی رو خیلی درک کنه.
اما یه کم لطفی و بی معرفتی ای که در فضای مجازی رخ میده این هست که افراد وقتی که میبینن یه نفر عزیزش فوت کرده و اونطور که اون ها انتظار دارن واکنش نمیده و متفاوت عمل میکنه شروع میکنن به قضاوت اون فرد در حالی که واقعا کیه که از فوت کردن اطرافیانش ناراحت نشه؟
چرا برخی از کاربران مجازی فکر میکنن که اون ها برای عزیز از دست رفته ی اون آدم دلسوزترن و خودشون رو کاسه ی داغ تر از آش و دایه ی مهربون تر از مادر میدونن در حالی که ما نه تو مغز و نه تو دل کسی هستیم که متوجه بشیم داره به چی فکر میکنه و چه شرایطی رو میگذرونه و خب با یه سری حرف های ناراحت کننده فقط و فقط نمک روی زخم اون فرد میپاشیم که واقعا بی انصافی بشمار میاد مثلا شاید کسی در عزا گریه اش نگیره و تو حال شوک باشه آیا درسته که بگیم اون فرد بی احساسه؟ مسلما نه.
حالا در فضای مجازی یه کلیپ مربوط به زمان فوت مادر لیلا حاتمی منتشر شده که در اون لیلا حاتمی از فردی میخواد که بره کنار تا اون هم دیده بشه و عکسان بتونن ازش عکس ثبت کنن که خب این موضوع برای کاربران خیلی عجیب بوده و خیلی ها به حالت طعنه آمیز گفتن که چقدر از فوت مادرش ناراحته!
در حالی که واقعا چه کسی رو پیدا میکنید که از فوت مادرش ناراحت نباشه، چرا باید رفتار این بازیگر در این شرایط برای افراد این ذهنیت رو ایجاد کرده که ایشون نه تنها ناراحت نیست بلکه خوشحالم هست! اصلا برخی از افراد چی در سرشون میگذره و چه فعل و انفعالاتی رخ میده که یه همچین حرف هایی میزنن؟
خب این روش لیلا حاتمی در برخورد با این اتفاق رخ داده براش هست و حالا یه نفر دیگه هم مثل داریوش فرضیایی راحت تر احساسات خودش رو بروز میده و برای فوت مادر مرحومش اشک میریزه و ابراز بی قراری میکنه که هر دو عزیز فقط دارن غم خودشون رو به شیوه ی خودشون هندل میکنن و این موضوع به کسی ارتباطی نداره! پس به نظر بهتر نیست برخی ها قبل از قضاوت کسی در فضای مجازی و انگ زدن بهش یه لحظه با خودشون بگن اصلا به من چه؟!