مغز ما چگونه تصمیم میگیرد عاشق کسی شود؟ / اینگونه چشم و گوش بسته میشوید
شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که از خود بپرسید چه اتفاقی افتاد که من شیفته این فرد شده ام؟ پاسخ در این مطب است.
شایانیوز- عاشق شدن یکی از مرموزترین تجربه های زندگی انسان است. خیلی ها تصور می کنند این احساس از قلب سرچشمه می گیرد، اما پژوهش های علوم اعصاب نشان میدهند که مغز نقش اصلی را در شکل گیری عشق دارد. از همان لحظه ای که فردی توجه ما را جلب می کند، مغز اطلاعات مختلفی را بررسی کرده و با کمک هورمون ها و انتقال دهنده های عصبی، احساس کشش و علاقه را ایجاد می کند. البته این تصمیم تنها به ظاهر افراد وابسته نیست، بلکه خاطرات و تجربه های گذشته و ویژگی های شخصیتی نیز در آن نقش مهمی دارند.
اولین برخورد؛ آغاز تصمیم گیری مغز
مغز در همان چند ثانیه نخست ملاقات، اطلاعات زیادی را از فرد مقابل دریافت می کند. حالت چهره، لبخند، تماس چشمی، لحن صدا، زبان بدن و حتی بوی طبیعی بدن از عواملی هستند که به سرعت بررسی می شوند. سپس این اطلاعات با تجربه های قبلی و معیارهای ذهنی مقایسه می شوند. اگر فرد مقابل با الگوهای مثبت ذخیره شده در ذهن هماهنگی داشته باشد، احتمال شکل گیری احساس علاقه بیشتر می شود. به همین دلیل ممکن است یک نفر برای فردی بسیار جذاب باشد، اما برای شخصی دیگر هیچ احساس خاصی ایجاد نکند.
دوپامین؛ موتور هیجان عشق
یکی از مهمترین مواد شیمیایی مغز هنگام عاشق شدن، دوپامین است. این انتقال دهنده عصبی در سیستم پاداش مغز فعالیت می کند و احساس لذت، انگیزه و هیجان را افزایش می دهد. زمانی که فرد محبوبمان را می بینیم یا حتی به او فکر می کنیم، میزان دوپامین بالا میرود و مغز این تجربه را لذت بخش ثبت می کند. به همین دلیل است که افراد عاشق، اغلب مدام به شخص مورد علاقه خود فکر می کنند، انرژی بیشتری دارند و دوست دارند تا زمان بیشتری را در کنار او بگذرانند این واکنش طبیعی، یکی از مهمترین دلایل شکل گیری احساس عشق در مراحل اولیه رابطه است.
خاطرات گذشته چه نقشی در عاشق شدن دارند؟
مغز هیچ تصمیمی را بدون مراجعه به حافظه نمیگیرد. تجربه های دوران کودکی، روابط قبلی، محیط خانواده و حتی خاطرات خوش یا تلخ، همه و همه در انتخاب شریک عاطفی تاثیرگذار هستند. گاهی فردی که از نظر رفتار یا شخصیت شباهتی به افراد مهم زندگی ما دارد، احساس آشنایی و امنیت بیشتری ایجاد می کند. از طرفی هم تجربه های ناخوشایند ممکن است باعث شوند تا مغز نسبت به برخی رفتارها حساس شود و از شکل گیری علاقه جلوگیری کند. به همین دلیل انتخاب های عاطفی هر فرد با دیگری متفاوت است و نمی توان برای همه یک معیار مشخص در نظر گرفت.
چرا هنگام عاشق شدن منطقی فکر نمیکنیم؟
تحقیقات نشان داده اند که هنگام عاشق شدن، فعالیت بخش هایی از مغز که مسئول تحلیل منطقی و قضاوت هستند کاهش پیدا می کند. در مقابل، نواحی مرتبط با احساسات و پاداش فعال تر می شوند. به همین دلیل افراد عاشق معمولا ویژگی های مثبت طرف مقابل را بیشتر می بینند و نقص های او را کمتر مورد توجه قرار می دهند. این تغییرات مغزی باعث می شود پیوند عاطفی راحت تر شکل بگیرد و احساس صمیمیت افزایش پیدا کند. البته با گذشت زمان و شناخت بیشتر، فعالیت بخش منطقی مغز دوباره متعادل می شود و نگاه واقع بینانه تری نسبت به رابطه ایجاد می شود.
هورمون دلبستگی چگونه عشق را ماندگار میکند؟
بعد از کاهش هیجان اولیه، مغز برای حفظ رابطه از هورمون هایی مانند اکسی توسین کمک میگیرد. این هورمون هنگام در آغوش گرفتن، تماس فیزیکی، گفتگوهای صمیمانه و گذراندن زمان با کیفیت در کنار یکدیگر ترشح می شود. اکسی توسن احساس اعتماد، امنیت و آرامش را تقویت می کند و باعث می شود رابطه از یک کشش ساده به یک دلبستگی عمیق تبدیل شود. به همین دلیل عشق پایدار تنها با عشق اولیه وابسته نیست و نتیجه شناخت، اعتماد، احترام متقابل و عملکرد هماهنگ مغز و هورمون های مختلف است.
