معماری هتل ریوگیونگ غول خاکستری که از دنیایی دیگر بر زمین آمده؛ راز اتاق های خاموش
هتل ریوگیونگ یکی از شاهکارهای دنیای معماری است که البته حال تبدیل به غولی خاکستری شده با انبوهی از داستان است.
شایانیوز- در افق خاکستری پیونگیانگ، جایی بین خیابان های منظم و ساختمان های سنگین پایتخت کره شمالی، سازه ای هرمی شکل سر به آسمان کشیده است. ساختمانی که سالهاست نگاه ها را به خود خیره میکند. هتل ریوگیونگ تنها یک آسمان خراش معمولی نیست! بلکه داستانی بلند از رویاهای بزرگ، رقابت های سیاسی، بحران های اقتصادی و معماری جاه طلبانه است. سازه ای که قرار بود نمادی از شکوه و پیشرفت باشد، اما خب سرنوشتش آن را به یکی از مرموز ترین ساختمان های جهان تبدیل کرد.
رویایی که از بتن و فولاد ساخته شد
داستان هتل ریوگیونگ در سال 1987 آغاز شد. زمانی که رهبران کره شمالی تصمیم گرفتند ساختمانی بسازند که عظمت آن در سراسر جهان دیده شود. هدف، ساخت هتلی مجلل با هزاران اتاق بود؛ پروژه ای که میتوانست پیونگیانگ را در نگاه جهانیان به شهری مدرن و پیشرفته تبدیل کند. اما خب مسیر این رویا خیل زود با دشواری رو به رو شد. مشکلات اقتصادی و تغییرات سیاسی دهه 1990، روند ساخت و ساز را متوقف کرد. هتل برای سال ها نیمه کاره باقی ماند و به جای پذیرایی از مهمانان، به غولی خاموش در قلب پایتخت تبدیل شد.
معماری متفاوت؛ هرمی در قلب شهر
کمتر ساختمانی را میتوان پیدا کرد که ظاهرش تا به این اندازه با محیط اطراف تفاوت داشته باشد. ریوگیونگ با ارتفاعی حدود 330 متر و 105 طبقه، شکلی هرمی و نوک تیز دارد. فرمی که آن را از دیگر ساختمان های پیونگیانگ متمایز میکند.
سه ضلع شیب دار این سازه به سمت بالا باریک می شوند و در بخش فوقانی به یک ساختار مخروطی نزدیک می رسند. همین طراحی باعث شده تا ساختمان از فاصله های دور هم چشمگیر باشد. نمای شیشه ای آن که سال ها بعد تکمیل شدف درخشش متفاوتی به این سازه عظیم بخشید. گویی هتل میخواست بعد از سال ها سکوتش، دوباره در مرکز توجهات قرار بگیرد.
هتلی با وعدههای بزرگ و اتاق های خاموش
در طرح اولیه، ریوگیونگ قرار بود مجموعه ای فراتر از یک هتل باشد؛ مکانی با اتاق های متعدد، رستوران های لوکس، فضاهای تجاری و امکانات تفریحی. قرار بر این بود تا مسافران خارجی و مهمانان ویژه در ساختمانی اقامت کنند که نماید از تجمل و قدرت باشد.
با این حال، میان آنچه روی نقشه ها طراحی شده بود و آنچه که در واقعیت شکل گرفت، فاصله زیادی وجود دارد. تکمیل نمای بیرونی هرگز به معنای آماده شدن کامل فضای داخلی نبود. به همین دلیل هتل ریوگیونگ همچنان با پرسش های فراوانی درباره وضعیت امکانات، اتاق ها و امکان بهره برداری عادی رو به رو است.
سال های سکوت و بازگشت به صحنه
برای بیش از یک دهه، هتل ریوگیونگ همچون بنایی متروکه بر فراز شهر ایستاده بود. بدون پنجره و البته با بدنه ای خام، تصویری عجیب از بلند پروازی های ناتمام ارائه میداد. در سال 2008، عملیات ساخت و از با همکاری شرکت مصری اوراسکام از سر گرفته شد و ظاهر بیرونی ساختمان به تدریج تغییر کرد.
شیشه ها روی بدنه قرار گرفتند و ریوگیونگ از یک سازه بتنی خام به ساختمانی مدرن تر تبدیل شد. با این حال وعده های افتتاح در سال های بعد عملی نشدند. در سال 2018 هم نمایشگرهای LED روی نمای ساختمان نصب شد؛ اقدامی که به آن جلوه ای تازه بخشید، هر چند پرسش درباره بهره برداری واقعی همچنان باقی ماند.
نمادی از جاهطلبی و رازآلودگی
امروز هتل ریوگیونگ یکی از شناخته شده ترین نمادهای معماری پیونگیانگ است. این ساختمان فقط به دلیل ارتفاع با شکل غیرمعمولش مشهور نیست؛ بلکه تاریخ طولانی و پر ابهام آن، جذابیتش را دوچندان کرده است.
ریوگیونگ برای برخی، نشانه ای از تلاش کره شمالی برای نمایش قدرت و پیشرفت است؛ برای برخی دیگر، نمونه ای از پروژه ای عظیم که در مسیر تحقق با موانع فراوان رو به رو شد. هر زاویه از این هرم غول پیکر، داستانی از امید، توقف و انتظار را روایت میکند.
شاید راز اصلی هتل ریوگیونگ همین باشد: ساختمانی که قرار بود محل رفت و آمد هزاران مسافر باشد، اما سال هاست بیشتر بهعنوان یک معمای معماری شناخته می شود. در شهری که بسیاری از ساختمان ها با پیام های سیاسی و تاریخی گره خورده اند، ریوگیونگ همچنان بلندترین پرسش بی پاسخ افق پیونگیانگ است.
