پارک گوئل بارسلونا رو به موزه ای روباز تبدیل کرد؛ میلیون ها کاشی رنگی کنار هم نشستند

شایانیوز- وقتی حرف از جاذبه های گردشگری بارسلونا میاد وسط، نام پارک گوئل در کنار کلیسای ساگرادا فامیلیا حسابی میدرخشه. این پارک زیبا که بر فراز یکی از تپه های شهر قرار داره، ترکیبی شگفت انگیز از طبیعت، معماری و هنر می باشد که خب به عنوان یکی از برجسته ترین آثار آنتونی گائودی شناخته شده هستش. اما اونچه که پارک گوئل رو از دیگر پارک های جهان متمایز کرده، استفاده خیلی زیاد از کاشی های رنگی و منحصربه‌فردی هستش که تو سراسر مجموعه به چشم میان. این رنگ ها و طرح های متنوع و خیره کننده، فضایی رویایی خلق کردن که سالانه میلیون ها گردشگر رو از سراسر جهان به خود می کنند.

تاریخچه پارک گوئل

این پارک در اوایل قرن بیستم بودش که به سفارش صنعتگر اسپانیایی، اوزبی گوئل ساخته شد. هدف اولیه این پروژه ایجاد یه شهرک مسکونی لوکس در دل طبیعت بود، اما خب این ایده با استقبال زیادی روبرو نشد و تنها تعداد محدودی ساختمان در اون ساخته شدن. در نهایت هم این مجموعه به مالکیت شهرداری بارسلونا در اومد و در سال 1926 به عنوان یک پارک عمومی در اختیار مردم قرار داده شد.

این روزا پارک گوئل یکی از مشهورترین نمادهای بارسلونا هستش که از مهمترین آثار معماری مدرنیسم کاتالان به حساب میاد. گردشگران زیادی هستن که تنها برای دیدن شاهکارهای هنری گائودی به آن سفر میکنند.

کاشی های رنگی که امضای کار گائودی شدن

در اینجا میشه گفت بارزترین ویژگی پارک گوئل، استفاده از کاشی های رنگی برای بخش های مختلف هستش که خب گائودی به جهت خلق این آثار از تکنیکی به نام "ترنکادیس" استفاده کرده. در این روش قطعات شکسته کاشی، سرامیک، چینی و شیشه در کنار هم قرار میگیرن و موزاییک هایی چشم نواز متفاوت ایجاد میکنند. 

این روش نه تنها از هزینه ها کم کرده، بلکه امکان خلق طرح هایی آزاد، منحنی و الهام گرفته از طبیعت رو هم فراهم کرد. به همین دلیله که تقریبا هیچ دو بخشی از کاشی کاری های این پارک شبیه به یکدیگر نیستند و هر قسمت هویت بصری خاص خودش رو داره.

معروف ترین بخش های پارک گوئل کجاهاست؟

یکی از محبوب ترین قسمت های پارک گوئل پلکان اصلی ورودی هستش که در بین اون مجسمه معروف مارمولک یا اژدهای رنگی قرار داره. این مجسمه که با هزاران قطعه کاشی رنگی پوشیده شده، به نماد پارک و حتی یکی از نمادهای شهر بارسلونا تبدیل شده است. در بالای پلکان نیز میدان بزرگ پارک قرار داره که نیمکت مارپیچی و بسیار طولانیش با موزاییک های رنگی تزئین شده هستند. این نیمکت علاوه بر زیبایی، به شکلی طراحی شده که نشستن روی آن نیز راحت باشه. از این بخش منظره ای تماشایی از شهر بارسلونا و دریای مدیترانه دیده میشه و به همین دلیله که یکی از محبوب ترین نقاط برای عکاسی محسوب میشه.

تو بخش های دیگه این پارک نیز ستون های سنگی، پل های منحنی، مسیرهای پیاده روی و باغ های سرسبز به چشم میخورن که همگی با الهام از فرم های طبیعی طراحی شدن و نشون دهنده نگاه متفاوت گائودی به مموری هستند.

الهام گیری از طبیعت در طراحی سازه

برخلاف بسیاری از معماران هم عصر خود، آنتونی گائودی بر این اعتقاد بود که طبیعت بهترین الگوی معماری به حساب میاد. به همین دلیله که در طراحی پارک گوئل از خطوط صاف کمتر استفاده شده و بیشتر به سراغ منحنی ها، فرم های ارگانیک و اشکال طبیعی رفته. ستون ها شبیه به تنه درختان هستن، مسیرهایی که با شیب زمین هماهنگ شدن و موزاییک هایی که یادآور رنگ های طبیعت اند، همه و همه نشون میدن که گائودی تلاش کرده تا بین هنر و محیط طبیعی یه هماهنگی خوبی ایجاد کنه. همین ویژگی باعث شده تا گردش در این پارک، تبدیل به تجربه ای متفاوت و آرامش بخش بشه.

ثبت پارک گوئل در میراث جهانی یونسکو

اهمیت هنری و معماری پارک گوئل به اندازه ای هستش که در سال 1984 این مجموعه به همراه دیگر آثار گائودی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت گردید. این عنوان نشون دهنده ارزش جهانی پارک و نقشش در تاریخ معماری مدرن هستش.

چرا همه دلشون میخواد از این پارک دیدن کنند؟

بازدید از پارک گوئل تنها تماشای یک فضای سرسبز نیست، بلکه میتونه سفری به دنیای خلاقیت، رنگ و هنر باشه. کاشی های رنگارنگ، معماری متفاوت، چشم انداز جذاب بارسلونا و فضای آروم پارک، یه تجربه فراموش نشدنی برای هر گردشگر میسازه که واقعا ارزش دیدن داره.