کودکت را در شرایط جنگی اینگونه آرام کن؛ اثربخش‌ترین راهکارها برای حفظ سلامت روان کودک

شایانیوز- این روزها اضطراب فرزندان و ترسشان از جنگ و ناامنی، چالش بسیاری از خانواده‌هایی است که کودک یا نوجوان دارند. برخی راهکارهای علمی و روانشناختی به شما کمک می‌کنند هم خودتان و هم فرزندتان را از حالت تنش و دلهره خارج کرده و شرایط را مدیریت نمایید تا از این روزها به سلامت گذر کنید:

اول خودتان را آرام کنید بعد کودکتان را

اگر والدین در زمان گفتگو با کودک، مضطرب و آشفته باشند، مکالمه به جای آرام کردن کودک به تخلیه اضطراب والدین تبدیل می‌شود.

بهتر است پیش از شروع گفتگو چند نفس عمیق بکشید، آرام شوید و تلاش کنید افکار منفی را از خود دور کنید سپس با صدایی آرام و لحنی بدون استرس و جملاتی ساده با فرزندتان صحبت کنید.

متناسب با سن کودک به او توضیح دهید

کودکان درکی از تحلیل‌های سیاسی یا نظامی ندارند؛ آن‌ها فقط می‌خواهند بدانند که آیا در امنیت هستند یا خیر، بنابراین باید با جملات ساده و اطمینان‌بخش صحبت کرد.

به عنوان مثال می‌توان چنین گفت: در کشور ما شرایط کمی ناآرام شده؛ بعضی از افراد کشور ما و چند کشور دیگر با هم اختلاف دارند و دعوا می‌کنند اما کسی با ما کاری ندارد؛ گرچه گاهی صداهای انفجار می‌آید اما ما مراقب تو هستیم و خانه ما جای امنی است. ما تو را تنها نمی‌گذاریم و تا جایی که امکانش باشد از تو محافظت می‌کنیم.

دقیقاً به اندازه سؤال کودکتان به او پاسخ دهید؛ نه کمتر نه بیشتر

اگر کودک پرسید «جنگ یعنی چه؟» یا «چرا بعضی کشورها با هم دعوا می‌کنند؟» نیازی به توضیح‌های طولانی نیست بلکه پاسخ‌های کوتاه و ساده کافی است تا کودک دچار تصویرسازی‌های ترسناک نشود. می‌توانید بگویید: جنگ چیزی مثل همان بازی‌های کامپیوتری و کارتون‌هایی است که دیده‌ای. دو طرف زور خوشان را به هم نشان می‌دهند.

کودکتان و ترسش را جدی بگیرید و به احساساتش احترام بگذارید

اگر کودک ترسیده یا نگران، مضطرب و بی‌قرار است، نباید احساس او را نادیده گرفت و گفت طوری نیست و نگران نباش. بلکه باید به او بگویید «می‌فهمم که نگران هستی»، «حق داری نگران باشی»، «طبیعی است که با شنیدن این خبرها آدم کمی بترسد»، همین همدلی می‌تواند بخش زیادی از اضطراب کودک را کاهش دهد. اینکه او بفهمد شما احساساتش را درک می‌کنید و نگرانی و ترسش را می‌فهمید، روانش را آرام کرده و از حالت تنش خارج می‌کند.

حالت نرمال زندگی را حفظ کنید

حفظ برنامه‌های روزمره مانند ساعت خواب، بازی و فعالیت‌های معمول، به کودک این سیگنال را می‌دهد که اوضاع عادی است و زندگی همچنان در جریان است. این ثبات، در کودک شما احساس امنیت ایجاد می‌کند.

توجه داشته باشید در کنار این توصیه‌ها، والدین باید از دو خطای مهم رایج نیز پرهیز کنند:

از دروغ و پنهان‌کاری و دلخوشی دادن بیجا بپرهیزید

به کودکتان دروغ نگویید و آرامش دروغین به او ندهید. اگر او واقعیت را نداند و اطمینان به امنیت پیدا کند و سپس در معرض خطر قرار گیرد، اعتمادش به شما و محیط اطرافش از بین می‌رود و دچار استرس مضاعف و شک به فضای پیرامونش می‌شود. این امر آسیب فزاینده‌ای به روان کودک می‌زند. علاوه بر این، پنهان‌کاری کامل درباره اخبار می‌تواند باعث شود کودک از شنیده‌های پراکنده خود داستان‌های ترسناک‌تری در ذهن بسازد. راه درست آن است که حقیقت را به او بگویید اما نه حقایق تؤام با ایجاد اضطراب؛ نه دروغ محض و نه کل حقیقت جنگ بی کم و کاست؛ بلکه کلیتی راستین از آنچه که در حال وقوع است یا ممکن است اتفاق بیفتد متناسب با سنش و همراه با لحن مطمئن و آرام.

از گوش دادن و بررسی مداوم اخبار در حضور کودک اجتناب کنید

 این کار، اضطراب را به او منتقل می‌کند و از سوی دیگر پیش‌بینی‌های منفی و فاجعه‌بار درباره آینده نباید در حضور فرزندان مطرح شود، زیرا احساس ناامنی و بی‌پناهی ایجاد می‌کند. کودکان به دقت به محیط پیرامون خود توجه دارند و شنیده‌هایشان را در ذهن خود تجسم می‌کنند و این در آنها احساس اضطراب می‌کند.

این  خطاها ممکن است در کودکان به نشانه‌هایی مانند اضطراب شبانه، کابوس، شب ادراری، پرخاشگری و وابستگی شدید به والدین منجر شود.

در شرایط دشوار، آرامشی که والدین به فرزندان منتقل می‌کنند، مهم‌ترین نقش را در حفظ سلامت روان آن‌ها دارد.