از تجمل پر زرق و برق تا سکوت مینیمال؛ تعریف تازه کیم کارداشیان از لوکس بودن دکوراسیون

شایانیوز- اگر سال ها پیش کسی از "خانه کیم کارداشیان" حرف میزد احتمالا تصویری پر از رنگ، وسایل تزئینی، مبلمان چشمگیر و جزئیات لوکس در ذهنمان شکل میگرفت. اما امروزه کافیست تا نگاهی به خانه کیم کارداشیان بیندازیم، تا با تصویری کاملا متفاوت رو به رو شویم. دیوارهای خالی، رنگ های کرم و خاکستری، مبلمان محدود و فضاهایی که بیشتر شبیه گالری هنری یا یک صومعه مدرن هستند تا خانه یک ستاره هالیوودی. این تغییر فقط یک تحول دکوراسیونی نیست، بلکه داستان تغییر سلیقه کیم و تعریف تازه او از "لوکس بودن" است.

زمانی که تجمل یعنی "بیشتر داشتن"

در سال های ابتدایی شهرت خانواده کارداشیان، سبک زندگی آن ها با نوعی تجمل نمایشی گره خورده بود. خانه های بزرگ، وسایل چشمگیر، رنگ های متنوع و جزئیات تزئینی بخش مهمی از تصویری بودند که از زندگی لاکچری این خانواده در ذهن مخاطبان شکل گرفته بود. اما نکته جالب اینجاست که کیم خیلی زود از این مدل فاصله گرفت. یکی از نقاط مهم این تغییر، خانه Bel Air و کانیه وست بود. خانه ای که در ابتدا فضایی تاریک و مدیترانه ای داشت اما این زوج تقریبا تمام بخش های آن را باز طراحی کردند و به فضایی مدرن و مینیمال تبدیلش کردند.

ورود کانیه و شروع یک انقلاب سفید

تغییر بزرگ تر زمانی اتفاق افتاد که کیم و کانیه خانه Hidden Hills را به دست طراح مشهور بلژیکی، Axel Vervoordt، سپردند. نتیجه، خانه ای بود که تقریبا هیچ شباهتی به کلیشه خانه های سلبریتی ها نداشت. فضاها با رنگ های سفید، کرم و خاکی پوشیده شدند و وسایل اضافی تا حد ممکن حذف شدند. حتی مبلمان هم به تعداد بسیار محدود انتخاب شد. خود کیم این خانه را یک "صوعه مینیمال" توصیف کرده بود. تعبیری که کاملا با حال و هوای آن هماهنگ است. در این خانه دیوار خالی دیگر نشانه ناتمام بودن نیست؛ بلکه خودش بخشی از طراحی محسوب می شود. یک میز ساده، یک صندلی خاص یا یک مجسمه میتواند تمام توجه اتاق را به خود اختصاص دهد.

وقتی "کمتر" تبدیل به گران تر شد

شاید عجیب ترین بخش ماجرا همین باشد. خانه کیم هرچه ساده تر شد، لزوما ارزان تر یا معمولی تر نشد؛ بلکه برعکس، مینیمالیسم او خودش تبدیل به نوعی تجمل شد.

در خانه Hidden Hills، به جای اینکه تعداد زیادی وسیله گران قیمت کنار هم قرار بگیرد، چند قطعه خاص و طراحی شده انتخاب شده اند؛ از صندلی های طراحی شده توسط Pierre Jeanneret و Jean Royère گرفته تا آثار هنری و مبلمان سفارشی. Architectural Digest نیز این خانه را نتیجه همکاری با چهره های برجسته دنیای طراحی معرفی کرده است. اینجا دیگر لوکس بودن با "شلوغی" تعریف نمی شود؛ با کیفیت متریال، معماری، تناسب فضا و حتی میزان خلوتی آن تعریف می شود.

خانه ای که قرار است ذهن را آرام کند

کیم در رابطه با انتخاب این فضای خنثی گفته بود که در دنیای بیرون همه چیز بسیار شلوغ و پرهیاهو است و دوست دارد وقتی وارد خانه می شود، احساس آرامش کند. این نگاه، دلیل مهمی برای استفاده گسترده از رنگ های خنثی و حذف جزئیات اضافی است. حتی با وجود چهار فرزند، این خانه همچنان ظاهری تقریبا بی نقص و آرام دارد. البته کیم و کانیه تاکید کرده بودند که خانه قرار نیست یک موزه باشد! بچه ها در راهروها اسکوتر بازی می کردند و از بعضی میزها به عنوان صحنه بازی نیز استفاده داشتند. بنابراین پشت این ظاهر بسیار کنترل شده، زندگی واقعی هم جریان داشته است.

از نمایش ثروت تا نمایش سلیقه

شاید بتوان تمام این تغییر را در یک جمله خلاصه کرد و گفت: کیم از "نشان دادن ثروت" به "نشان دادن سلیقه" رسیده است. در سبک قدیمی تر، تجمل میتوانست با تعداد زیاد وسایل و جزئیات خودش را نشان دهد، اما در خانه امروزی او، ارزش یک فضا به چیزهایی است که عمدا در آن قرار نگرفته اند. یک اتاق بزرگ و تقریبا خالی، یک صندلی خاص یا یک دیوار کاملا ساده میتواند بیشتر از یک اتاق پر زرق و برق درباره جایگاه صاحبخانه حرف بزند. جالب اینکه این سبک حتی در پروژه ها و خانه های جدید کیم هم ادامه پیدا کرده است. از خانه ساحلی مالیبو تا فضاهای دیگری که همچنان بر طراحی تمیز، رنگ های خنثی و مینیمالیسم تاکید دارند.