یک قدم مانده تا سقوط؛ بلایی که قطعی اینترنت بر سر این کسب و کار آورد
محدودیت اینترنت و کاهش سفر پس از جنگ، اقامتگاههای بومگردی را که زمانی پناه مردم بودند، با بحران جدی اقتصادی و خطر تعطیلی روبهرو کرده است.
شایانیوز- امروز هفتاد و یکمین روز قطعی اینترنت در ایران است. روزی که اینترنت قطع شد قطعا کسی فکرش را هم نمی کرد که با یک خاموشی گسترده در این حد مواجه باشیم. با اینکه بیش از دو ماه است که از خاموشی دیجیتال می گذرد و بسیاری از کسب و کارها نزدیک به ورشکستگی کامل قرار گرفته اند و به تبع آن بسیاری بیکار شدند اما هنوز معلوم نیست که اینترنت دقیقا کی وصل می شود. بازار سیم کارت سفید و اینترنت پرو هم بسیار داغ است و مردمی که توانایی دسترسی به اینترنت را تحت این عناوین ندارند از این تبعیض سرخورده و ناراحت هستند. معلوم نیست که وضعیت قطعی اینترنت در ایران به کدام سمت و سو می رود اما چراغ خطر نابودی کسب و کارها روشن شده است. یک نمونه آن اقامتگاه های بوم گردی هستند که در زمان جنگ به پناهگاهی برای مردم آسیب دیده تبدیل شده بودند اما امروز در لبه پرتگاه قرار گرفته اند و با سقوط فاصله چندانی ندارند.
خبرآنلاین در این باره نوشت: اقامتگاههای بومگردی که در روزهای بحرانی جنگ با باز کردن درهای خود به پناهگاهی برای مردم تبدیل شده بودند، حالا با چالشی تازه روبهرو هستند؛ محدودیت اینترنت، کاهش سفر و فشارهای اقتصادی کسبوکار بسیاری از آنها را در آستانه تعطیلی قرار داده است.
یاور عبیری، رئیس جامعه انجمنهای حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران، میگوید در روزهایی که ناامنی و نگرانی باعث خروج بسیاری از مردم از شهرها شد، روستاها به مقصدی موقت برای آرامش تبدیل شدند و اقامتگاههای بومگردی نقش مهمی در اسکان آنها ایفا کردند. به گفته او حدود ۶۰ درصد ظرفیت این اقامتگاهها در آن مقطع پر شد و نزدیک به ۴۰ درصد از اسکانها به صورت رایگان انجام گرفت؛ اقدامی که به گفته فعالان این حوزه جلوهای از مهماننوازی ایرانی بود.
اما پس از عبور از آن روزها، شرایط برای صاحبان بومگردیها دشوارتر شده است. یکی از مهمترین چالشها محدودیت اینترنت و از دست رفتن ابزارهای تبلیغاتی است. بسیاری از اقامتگاههای بومگردی در مناطق دورافتاده قرار دارند و برای معرفی خدمات خود به گردشگران به شبکههای اجتماعی، به ویژه اینستاگرام، وابسته بودند. این فضاها برای آنها یک ابزار ساده، کمهزینه و در دسترس برای تبلیغ، ارتباط با مخاطبان و جذب گردشگر محسوب میشد.
با محدود شدن دسترسی به اینترنت و برخی پلتفرمها، این مسیر ارتباطی عملاً از بین رفته است. فعالان این حوزه میگویند اکنون بسیاری از بومگردیها نمیدانند چگونه باید کسبوکار خود را معرفی کنند و نبود این ابزارهای تبلیغاتی ضربه جدی به فعالیت آنها وارد کرده است. در شرایطی که این اقامتگاهها اغلب در مناطق دور از شهرها قرار دارند، حذف فضای مجازی به معنای از دست رفتن مهمترین کانال معرفی و جذب گردشگر است.
در کنار این مسئله، کاهش شدید سفر نیز فشار مضاعفی بر این کسبوکارها وارد کرده است. به گفته فعالان گردشگری، شرایط اقتصادی و تورم باعث شده سفر از اولویت بسیاری از خانوارها خارج شود و مردم بیشتر به تأمین نیازهای روزمره خود فکر کنند. نتیجه این وضعیت کاهش چشمگیر گردشگران و افت درآمد اقامتگاههای بومگردی بوده است.
عبیری هشدار میدهد ادامه این روند میتواند به تعطیلی بسیاری از بومگردیها منجر شود. این در حالی است که بومگردیها تنها محل اقامت گردشگران نیستند، بلکه نقشی مهم در حفظ فرهنگهای محلی دارند. هر اقامتگاه در واقع ویترینی برای معرفی آداب و رسوم، صنایع دستی و سبک زندگی مناطق مختلف کشور است.
به گفته او، فعالیت بومگردیها همچنین به شکلگیری زنجیرهای از فعالیتهای اقتصادی در روستاها کمک کرده و حتی در برخی مناطق باعث مهاجرت معکوس و بازگشت نیروهای تحصیلکرده به روستاها شده است. با این حال، فعالان این حوزه تأکید میکنند اگر حمایت مؤثری از سوی دولت صورت نگیرد و مشکلاتی مانند محدودیت اینترنت و رکود سفر ادامه پیدا کند، بسیاری از این مراکز ناچار خواهند شد فعالیت خود را متوقف کنند؛ اتفاقی که میتواند علاوه بر خسارت اقتصادی، بخشی از فرهنگ و هویت محلی کشور را نیز با تهدید روبهرو کند.
