ترس از جنگ؛ از پذیرش و کنار آمدن با آن تا راهکارهایی برای مدیریت استرس

شایانیوز- از هر دو منظر زیستی و روانی، «ترس»، پاسخ طبیعی هر انسان سالم و طبیعی به آسیب یا احتمال آسیب است. اگر ترس نبود، انسان، مکانیسمی برای اجتناب از خطر نداشت و همواره در معرض انواع گزندها بود.

این سازوکار دفاعی، بخشی از فعالیت طبیعی یک سیستم مغزی-روانی است که برای محافظت از انسان در مواقع خطر طراحی شده و نکته مهمش این است که اضطراب و استرس را به همراه دارد.

شرایط حال حاضر کشور و آسیب‌های ناشی از جنگ، چه برای خود فرد رخ داده باشند و چه او احتمال رخ دادنشان را بدهد، موجب ایجاد ترس و واکنش‌های تدافعی می‌شود.

پدیده جنگ بسته به سطح و میزان گستردگی آن، تأثیر بزرگی بر تمامی شئونات زندگی افراد می‌گذارد. اضطراب و استرس، کیفیت زندگی مردم را کاهش می‌دهد و از بزرگسال و کودک تا زن و مرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. درست است که شدت و ضعف ترس و واهمه ناشی از آن در همه افراد یکسان نیست اما به نوعی بر زندگی جمعی مردم یک جامعه سایه می‌افکند. آسیب‌های آن اغلب عمیق و تا سالها ماندگار است اما این وحشت فردی و جمعی را می‌توان با استفاده از توصیه‌های علمی و راهکارهای تخصصی، کنترل کرد تا آسیب‌های آن را به حداقل رساند.

اضطراب را انکار نکنیم

اول باید بپذیریم که ترس و استرس یک پاسخ طبیعی به جنگ و ناامنی است. این تصور که: من غیرطبیعی هستم و زیادی می‌ترسم، اعتماد به نفس را از بین می‌برد و فرد را در معرض آسیب‌های روانی بیشتر قرار می‌دهد و اوضاع را به مراتب بدتر می‌کند.

علائم جسمی و روحی اضطراب

علائم ترس از جنگ را باید از نظر جسمی و روانی دسته بندی کرد؛ افزایش ضربان قلب، اختلال در عملکرد سیستم گوارش، تهوع، سرگیجه، سردرد، احساس خستگی، از دست دان اشتها و در موارد خاص، حملات پنیک از نشانه‌های جسمی ترس و استرس ناشی از آن است.

احساس ترس و نگرانی عمیق و پایدار، تحریک پذیری عصبی و پرخاشگری، مشکلات خواب و بیداری، کاهش کنترل پذیری بر زندگی، احساس افسردگی و بی انگیزگی برای انجام وظایف و امور روزمره، کلافگی، بی‌قراری، احساس کرختی و بی حسی، خستگی و کابوس‌های شبانه از مهمترین علائم روانی ترس و استرس ناشی از جنگ است.

پیگیری اخبار جنگ به اندازه؛ نه بیش از حد

شنیدن یا خواندن اخبار ۲ تا 3 بار در روز، از منابع و رسانه‌هایی که می‌دانیم اخبار صحیح و معتبر را ارائه می‌کنند و به آنها اعتماد داریم، کافی است.

خودمشغولی

روی آوردن به کارهایی که در زندگی طبیعی، ما را آرام می‌کند، می‌تواند ذهن را از ترس منحرف کند و از استرس ناشی از آن بکاهد. این کار گرچه در ابتدا سخت به نظر می‌رسد اما اگر ادامه دهیم، اثرات خوبی بر ذهن و روان ما می‌گذارد.

گوش دادن به موسیقی، کتاب خواندن، تماس با دوستان و حضور در جمع، تماشای فیلم و هر آنچه که در گذشته شما را آرام می‌کرده است، این روزها بیشتر انجام دهید.

جمع‌های خانوادگی و دوستانه می‌توانند از اظطراب شما بکاهند، درمورد احساسات خود صحبت کنید و خود را تخلیه کنید؛ اما از بحث‌های سیاسی چالشی که به تنش بین افراد حاضر در بین جنگ می‌انجامد، اجتناب کنید.

پذیرش خطر

عدم قطعیت را بپذیرید؛ اگاه باشید که ما در بسیاری از امور زندگی، تعیین کننده نیستیم و در خیلی از موقعیت‌ها، از جمله جنگ، نمی‌توانیم چیزی را تغییر دهیم؛ درست است اضطراب در این مواقع، پاسخی غیرارادی و غیر قابل کنترل است اما پذیرش عدم توانایی ما در تغییر شرایط، می‌تواند کمک کننده باشد.