سپیده بیرشک مروج انحراف هویت جنسیتی چگونه شد استاد دانشگاه تهران؟

زهرا بیرشک که با نام سپیده بیرشک نیز شناخته می‌شود، در ابتدای نیمسال تحصیلی برای تدریس درس فلسفه هنر در گروه فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران دعوت شده بود و حدود سه هفته در این جایگاه فعالیت داشت. با این حال، طبق اظهارات مسئولان دانشگاه، پس از اطلاع از حضور وی در برنامه شبکه بی‌بی‌سی، ادامه تدریس او متوقف شد.

این اتفاق پرسش‌هایی درباره روند انتخاب مدرسان مدعو، معیارهای واگذاری مسئولیت آموزشی و نحوه ارزیابی سوابق حرفه‌ای و رسانه‌ای افرادی که در محیط دانشگاهی فعالیت می‌کنند، مطرح کرده است.

رئیس دانشگاه تهران: همکاری با این مدرس متوقف شده است

محمدحسین امید، رئیس دانشگاه تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار فارس با اشاره به سازوکار استفاده از مدرسان مدعو اظهار کرد: دانشگاه تهران نزدیک به ۲۰۰ گروه آموزشی دارد و این گروه‌ها در شرایطی مانند مرخصی یا مأموریت استادان، از افراد به‌صورت حق‌التدریس دعوت می‌کنند و از خدمات آموزشی آنان بهره می‌برند.

وی درباره پرونده بیرشک تصریح کرد: پس از مشخص شدن حواشی مربوط به این فرد، با وجود دعوت قبلی برای تدریس، کلاس او لغو شد و در حال حاضر هیچ‌گونه ارتباط و همکاری با دانشگاه تهران ندارد.

بیرشک در دانشگاه تهران سر کلاس رفت

جواد اصغری، رئیس دانشکده ادبیات دانشگاه تهران درباره نحوه حضور این مدرس در دانشگاه توضیح داد.

وی گفت: در حال حاضر فردی با نام سپیده بیرشک در سامانه دانشگاه تهران وجود ندارد، اما پس از بررسی موضوع با گروه فلسفه دانشکده مشخص شد که درسی برای زهرا بیرشک در نظر گرفته شده بود.

اصغری افزود: گروه فلسفه در ابتدای نیمسال تحصیلی، درس فلسفه هنر را برای وی برنامه‌ریزی کرده بود و این فرد حدود سه هفته به‌عنوان مدرس مدعو فعالیت داشت.

سپیده بیرشک که با نام «سپید» در فضای مجازی فعالیت می‌کند، در یادداشت‌های متعدد خود، مرزهای توهین و هتاکی را رد کرده است. وی در یکی از نوشته‌هایش آنچه را خوانش فلسفی و روان‌کاوانه می‌نامد، به تعابیری سراسر موهن درباره حضرت فاطمه زهرا (س) پیوند زده و با به کار بردن الفاظی نظیر «هیولا» و «عاری از کیفیت»، به ساحات مقدس دینی تاخته است؛ شخصیّتی که نماد پاکی و کرامت برای میلیون‌ها مسلمان است.

علاوه‌بر این، نامبرده صراحتاً در نوشته‌های شخصی خود مفاهیم انحرافی هویت جنسیتی را ترویج کرده و خود را با تعبیر «نان‌باینری» معرفی کرده و از «خروج از گنجه» سخن گفته است. سؤال اینجاست که با کدام منطق و بر اساس چه معیاری، فردی با چنین نگرش‌های انحرافی و عدم پایبندی به قانون عفاف و حجاب، شایستگی تکیه زدن بر صندلی تدریس دانشگاه تهران را پیدا کرده است؟