ترامپ کوشنر را وارد مذاکره با ایران کرد؛ داماد وفادار قرار است چه کار کند؟

شایانیوز- در دور جدید مذاکرات میان ایران و امریکا که هم‌اکنون درعمان برگزار می‌شود، نام جرد کوشنر به‌ عنوان یکی از اعضای هیأت امریکایی دیده می‌شود. او کیست و چه نقشی در این مذاکرات دارد؟

هویت، مسیر شغلی و سیاسی

جرد کوشنر (Jared Corey Kushner) زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۸۱، بازرگان، سرمایه‌گذار املاک، ناشر امریکایی و نیز مشاور ارشد دونالد ترامپ و همسر دختر او ایوانکا ترامپ است. گفته شده کوشنر مورداعتمادترین مشاور ترامپ است و به او «وفاداری تزلزل‌ناپذیری» دارد.

او دارای لیسانس جامعه‌شناسی از دانشگاه هاروارد و جی دی و ام بی ای از دانشگاه نیویورک است. کوشنر مالک اصلی هلدینگ و توسعه املاک کوشنر پراپرتیز و شرکت انتشار روزنامه نیویورک آبزرور است. او پسر ساختمان‌ساز امریکایی، چارلز کوشنر است. او بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶، دست‌کم ۷ میلیارد دلار در املاک نیویورک سرمایه‌گذاری کرد. در سال ۲۰۰۷، او در ۲۶ سالگی گران‌قیمت‌ترین خرید مالکیت یک ساختمان را در تاریخ امریکا انجام داد. وی یکی از چهره‌های برجستهٔ سیاسی ایالات متحده است که هویت عمومی او به دو دلیل اصلی شناخته می‌شود:

داماد دونالد ترامپ

کشنر در دوره نخست ریاست ‌جمهوری ترامپ از سال ۲۰۱۷ به ‌عنوان مشاور ارشد کاخ سفید خدمت کرد، بدون داشتن سابقه رسمی دیپلماتیک یا تجربه حرفه‌ای در سیاست خارجی؛ با این حال، در مسائل مهمی چون مذاکرات خاورمیانه، توافق‌های صلح و روابط منطقه‌ای نقش کلیدی یافت.

کوشنر در طرح‌های مهمی مانند «اتحادیه‌های ابراهیمی» (Abraham Accords) که به عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و چند کشور عربی انجامید، نقش مؤثری داشت و به عنوان یکی از معماران این توافق شناخته می‌شود.

پس از دوران حضور رسمی در کاخ سفید، او به فعالیت‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری در منطقه پرداخت؛ به ‌ویژه با تأسیس Affinity Partners، شرکتی سرمایه‌گذاری در میامی که بخش قابل ‌توجهی از منابع مالی آن از سوی صندوق‌های ثروت دولتی منطقه تأمین شده است.

جایگاه کوشنر در دولت ترامپ و مذاکرات ایران

اگرچه جرد کوشنر تجربه سیاسی رسمی گسترده‌ای ندارد، اما در دوران نخست ریاست ‌جمهوری ترامپ مشاور کلیدی در مسائل خاورمیانه، روابط اسرائیل با کشورهای عربی و صلح منطقه‌ای بود. او بخشی از تیمی بود که در دوره ۲۰۱۸–۲۰۲۰ توانست توافقات نسبی میان برخی کشورهای عربی و اسرائیل را تسهیل کند؛ این تجربه او را به یکی از چهره‌های شناخته‌ شده سیاست خارجی امریکا در منطقه تبدیل کرد.

در دولت دوم ترامپ نیز کوشنر بار دیگر وارد صحنهٔ سیاست و دیپلماسی شد و در کنار دیگر چهره‌ها مانند استیو ویتکاف (نمایندهٔ ویژه امریکا در مذاکرات) در تلاش برای مدیریت بحران‌های منطقه‌ای از جمله جنگ در غزه، تنش‌های ایران و مناسبات با روسیه نقش‌آفرینی کرد.

این سابقه باعث شده که در مذاکرات غیرمستقیم با ایران حضور ‌یابد، حتی اگر مسئولیت رسمی او مذاکره‌ کنندهٔ اصلی نباشد.

نقش در  توازن داخلی امریکا

از منظر سیاست داخلی امریکا نیز حضور کوشنر ممکن است به‌ عنوان نمادی از استمرار رویکرد ترامپ در منطقه و پافشاری بر آن تا حصول نتیجه تعبیر شود؛ او ‌واسطهٔ قدرت خانوادگی و سیاسی و نمایندهٔ دیدگاه‌های راهبردی ترامپ در مذاکرات حساس ایران است و وظیفه دارد آنچه را در عمل پیاده‌سازی کند که میل شخص رئیس جمهور است.

رویکرد غیرمتعارف در دیپلماسی

کوشنر رویکردی غیرکلاسیک، تجاری، مذاکره‌محور و به معنای اخص کلمه «معامله‌گرانه» دارد؛ رویکردی که تلاش می‌کند فراتر از چارچوب‌های سنتی سیاست خارجی حرکت کند و به گفتگوها عناصر جدیدی وارد کرده و آنچه که می‌خواهد را به کرسی بنشاند و اجازه ندهد طرف مقابل چانه بزند. او همچنین مکتب سنگ‌اندازی پیوسته و در نهایت، زیر میز زدن را خوب بلد است.

مسئله مهم، تعارض‌ منافع با ایران و سوابق اقتصادی او نزد کشورهای منطقه و روابط گرم و نزدیک با نتانیاهو است و این می‌تواند بر اعتماد ایران و دیگر بازیگران تأثیر بگذارد. کوشنر علاوه بر ترامپ، حامی منافع رژیم صهیونیستی نیز هست و موظف است روند مذاکرات را به سمتی پیش ببرد که امنیت کامل اسرائیل تضمین شود و تفاوتی هم نمی‌کند که این مهم از چه طریقی و با چه ابزاری صورت پذیرد.

کوشنر به ابزارهای دیگری هم اتکا می‌کند؛ از جمله تمرکز بر راه‌حل‌های منطقه‌ای و اقتصادی در کنار موضوعات امنیتی و هسته‌ای. او به تأسی از جناحی که به آن تعلق دارد و با پیروی از شیوه شخص ترامپ مبتنی بر امتیازگیری حداکثری و سپس عدم پایندی به تعهداتش، در نهایت چارچوبی را می‌سازد که خود می‌خواهد. و سپس یکی از اضلاع آن چارچوب را حذف می‌کند و ضلعی را جایگزین می‌کند که تطابق کامل با خواست خودش دارد. منفعت اقتصادی در ابعاد گسترده برای او حرف اول را می‌زند. به‌ عبارتی، نقش کوشنر هم فراتر از موضوع هسته‌ای است و هم بخش مهمی از پازل بزرگ‌تر «چگونگی تعامل امریکا با خاورمیانه در دورهٔ کنونی» و تمایل واضح ترامپ و هم‌حزبی‌هایش به ایجاد «خاورمیانه نوین» محسوب می‌شود.