مهرداد صدیقیان این بار همکار خانومش رو به صورت ارشاد پسند در آغوش گرفت

یه مدت هست که تضادهای زیادی رو در سینمای خانگی و صدا و سیما مشاهده میکنیم که خب برای مغزمون تناقض ایجاد کرده و پرسش های رو به وجود میارن، مثلا یکی از این موارد نوع پوشش و در واقع حد پوشش در این دو رسانه هست که خب مشخصه در صدا و سیما حجاب ها کامل هست و در سینمای خانگی نه، مورد دیگه برمیگرده به لمس های کوتاه بازیگران در سینمای خانگی که ما هرگز در صدا و سیما شاهد اون نبودیم و نخواهیم بود و البته داستان تاچ های کوتاه و سطحی مثل گرفتن دست بازیگران، فقط به سینمای خانگی معطوف نمیشد و ما در خیلی از فیلم های سینمایی هم نمونه ی این موضوع رو دیدیم و خب برخی از اوقات به قدری برای مغزمون عجیب بوده که این پرسش رو به وجود آورده که چطور همچین فیلم و یا سریالی با وجود این سکانس مجوز گرفته!

یا برخی از اوقات در فضای مجازی برخی از سکانس ها از فیلم ها وایرال میشه که کامنت های از این دست رو در برداره که دیگه با خانواده هم نمیشه فیلم دید! در واقع ما الان در یک تضاد بزرگ در حال زندگی هستیم و نمیدونیم چه متر و مقیاسی برای باید و نبایدها وجود داره و چه استانداردهایی در این زمینه مطرح  بوده و هست؟ آیا سلیقه هم در این موضوع دخیله یا نه؟ چون بالاخره عرف ثابته، این که در یک جا عوض بشه و یک جا عوض نشه عجیبه!

اما حالا در یکی از پر بحث ترین و جنجالی ترین تاچ ها در دنیای هنر چند وقت پیش شاهد صحنه ای از یک تئاتر یعنی تئاتر "پاریس تهران" به کارگردانی سعید دشتی بودیم که طی اون فاطمه مسعودی فر سر روی سینه ی مهرداد صدیقیان گذاشته و حالتی شبیه به آغوش گرفتن خلق میکنن که خب این موضوع واکنش های بسیاری رو در پی داشت، طوری که دادستانی تهران علیه عوامل نمایش، پرونده قضایی تشکیل داد.

حالا اما این صحنه جور دیگه ای در حال نمایش هست و تجدید نظری در این بخش از نمایش صورت گرفته، ولی سوال اصلی اینجاست که آیا عوامل مطلع نبودند که اینجا ایرانه و مسلما این حرکت بازخورد خواهد داشت، از این رو بهتر نبود از اول روال فعلی رو در پیش میگرفتند یا موضوع ایجاد جنجال و هیاهو برای بیشتر دیده شدن این تئاتر بوده و یک روش تبلیغاتی؟ نظر شما در این باره چیه؟ آیا به نظرتون ایجاد این تضادها در تلویزیون، سینما و تئاتر مغز رو دچار فرسایش نمیکنه و این وایب رو نمیده که آشفتگی در دنیای هنرمون وجود داره؟