انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا کی است؟ دموکرات‌ها شانس بیشتری دارند یا جمهوری‌خواهان؟

انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا قرار است سه‌شنبه ۳ نوامبر ۲۰۲۶، برابر با ۱۲ آبان ۱۴۰۵ برگزار شود. رقابتی مهم که می‌تواند ترکیب قدرت در واشنگتن را دستخوش تغییر کند و بر دو سال باقی‌مانده از دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ تأثیر بگذارد.

به گزارش فرارو، آخرین داده‌های انتخاباتی منتشرشده تا یکشنبه ۱۰ آبان نشان می‌دهد رقابت دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در آستانه انتخابات فشرده شده است. دموکرات‌ها در رقابت مجلس نمایندگان موقعیت بهتری پیدا کرده‌اند و در برخی حوزه‌های حساس سنا نیز رقابت نزدیک‌تری با رقیب جمهوری‌خواه دارند. با این حال، مسیر بازپس‌گیری مجلس نمایندگان برای دموکرات‌ها هموارتر از سنا ارزیابی می‌شود؛ چراکه نقشه انتخاباتی سنا همچنان شرایط متفاوتی دارد و نتیجه چند ایالت کلیدی می‌تواند ترکیب نهایی این مجلس را مشخص کند.

چرا این انتخابات برای ترامپ اهمیت ویژه‌ای دارد؟

در انتخابات میان‌دوره‌ای، همه ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و حدود یک‌سوم کرسی‌های سنا به رأی گذاشته می‌شود. برخلاف انتخابات ریاست‌جمهوری، در این رقابت رئیس‌جمهور انتخاب نمی‌شود؛ اما نتیجه آن مشخص می‌کند کدام حزب در دو سال باقی‌مانده از دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، کنترل کنگره را در اختیار خواهد داشت.

در حال حاضر جمهوری‌خواهان با ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها و متحدان مستقل آنها اکثریت سنا را در اختیار دارند. در مجلس نمایندگان نیز برتری جمهوری‌خواهان بسیار شکننده است: این حزب ۲۱۹ کرسی و دموکرات‌ها ۲۱۴ کرسی دارند. بنابراین دموکرات‌ها برای تصاحب مجلس نمایندگان فقط به کسب سه کرسی بیشتر از جمهوری‌خواهان نیاز دارند؛ اما برای تغییر کنترل سنا باید دست‌کم چهار کرسی به دست آورند.

اهمیت این تغییر فقط در تعداد کرسی‌ها خلاصه نمی‌شود. کنترل مجلس نمایندگان می‌تواند مسیر تصویب بودجه، طرح‌های مالیاتی و لوایح دولت را تغییر دهد و به دموکرات‌ها امکان دهد تحقیقات و نظارت گسترده‌تری درباره عملکرد دولت ترامپ آغاز کنند. در سنا نیز اکثریت تعیین می‌کند چه کسی دستور کار جلسات را مدیریت کند و روند بررسی انتصاب‌های مهم قضایی و دولتی چگونه پیش برود. در صورت تقسیم کنترل دو مجلس، دولت ترامپ با کنگره‌ای روبه‌رو می‌شود که در آن برای پیشبرد بخش مهمی از برنامه‌هایش ناچار به مذاکره با مخالفان خواهد بود.

آخرین نظرسنجی‌ها چه تصویری از رقابت ارائه می‌کنند؟

مهم‌ترین شاخص سراسری برای پیش‌بینی انتخابات مجلس نمایندگان، نظرسنجی موسوم به «رأی عمومی کنگره» است؛ در این نظرسنجی از رأی‌دهندگان پرسیده می‌شود اگر انتخابات مجلس نمایندگان همین امروز برگزار شود، به نامزد دموکرات رأی می‌دهند یا جمهوری‌خواه. این شاخص لزوماً نتیجه تک‌تک حوزه‌ها را پیش‌بینی نمی‌کند، اما تصویری از فضای سیاسی کشور به دست می‌دهد.

بر اساس میانگین نظرسنجی‌های منتشرشده در وب‌سایت «Call the Map»، دموکرات‌ها تا ۳۰ اکتبر با حدود ۷.۸ واحد درصد از جمهوری‌خواهان جلو هستند. ترکیب گسترده‌تر شاخص‌های انتخاباتی این وب‌سایت نیز در ۳۱ اکتبر برتری حدود ۸.۴ واحدی دموکرات‌ها را نشان می‌دهد. در همین حال، میانگین خالص محبوبیت ترامپ در این مجموعه نظرسنجی‌ها حدود منفی ۲۵ واحد گزارش شده است؛ یعنی میزان نارضایتی از عملکرد رئیس‌جمهور به‌مراتب بیشتر از میزان رضایت است.

این وضعیت برای حزب رئیس‌جمهور در انتخابات میان‌دوره‌ای یک هشدار جدی است. در انتخابات آمریکا معمولاً حزب مخالف رئیس‌جمهور از نارضایتی عمومی و تمایل بخشی از رأی‌دهندگان به ایجاد توازن در قدرت سود می‌برد. گزارش‌های انتخاباتی روزهای پایانی نیز از افزایش مشارکت و انگیزه رأی‌دهندگان دموکرات خبر می‌دهند؛ هرچند جمهوری‌خواهان امیدوارند مشارکت بالاتر رأی‌دهندگان سنتی این حزب در روز انتخابات، بخشی از فاصله را جبران کند.

البته نباید میانگین رأی عمومی را با پیش‌بینی قطعی تعداد کرسی‌ها اشتباه گرفت. رأی‌دهندگان آمریکایی در حوزه‌های انتخاباتی جداگانه و بر اساس رقابت‌های محلی رأی می‌دهند؛ به همین دلیل ممکن است یک حزب در سطح ملی چند درصد جلو باشد، اما در بعضی ایالت‌ها و حوزه‌ها همچنان بازنده شود.

مجلس نمایندگان؛ دموکرات‌ها در موقعیت بهتری قرار دارند

در رقابت مجلس نمایندگان، تصویر روشن‌تر از سناست. دموکرات‌ها تنها به سه کرسی بیشتر از جمهوری‌خواهان نیاز دارند تا اکثریت را به دست آورند و تازه‌ترین ارزیابی‌ها نشان می‌دهد این حزب نه‌تنها در حوزه‌های رقابتی، بلکه در برخی مناطق سنتی جمهوری‌خواهان نیز موقعیت بهتری پیدا کرده است.

وب‌سایت تخصصی Polling Forecast در پیش‌بینی به‌روزشده ۳۱ اکتبر خود، کسب حدود ۲۳۶ کرسی را برای دموکرات‌ها پیش‌بینی کرده است؛ رقمی که ۱۸ کرسی بیشتر از حداقل لازم برای تشکیل اکثریت است. این مدل، احتمال دستیابی دموکرات‌ها به اکثریت مجلس نمایندگان را در ۸۳ درصد شبیه‌سازی‌های خود قرار داده و دامنه احتمالی کرسی‌های این حزب را در بازه ۲۱۳ تا ۲۶۸ کرسی برآورد کرده است.

برآورد دیگری از سوی مؤسسه Inside Elections که روز ۳۱ اکتبر در گزارش Roll Call منتشر شد، از احتمال افزایش ۲۰ تا ۳۰ کرسی دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان حکایت دارد. طبق این گزارش، تعداد حوزه‌های رقابتی به ۸۲ حوزه رسیده که ۵۵ مورد از آنها در اختیار جمهوری‌خواهان است. این مسئله نشان می‌دهد جمهوری‌خواهان ناچارند علاوه بر دفاع از کرسی‌های حساس خود، در مناطقی نیز رقابت کنند که تا چند ماه پیش جزو حوزه‌های نسبتاً امن این حزب محسوب می‌شدند.

در آخرین روزهای رقابت، تعدادی از حوزه‌ها به نفع دموکرات‌ها تغییر وضعیت داده‌اند. از جمله:

• آریزونا، حوزه ششم: کرسی در اختیار جمهوری‌خواهان است، اما رقابت به نفع نامزد دموکرات متمایل شده است.

• کلرادو، حوزه هشتم: یکی از رقابت‌های حساس برای جمهوری‌خواهان که در روزهای پایانی به سمت دموکرات‌ها حرکت کرده است.

• پنسیلوانیا، حوزه دهم: از حوزه‌های مهمی که جمهوری‌خواهان برای حفظ آن با رقابت جدی روبه‌رو هستند.

• تگزاس، حوزه پانزدهم: از حوزه‌هایی که برخلاف انتظار جمهوری‌خواهان، رقابت در آن دشوارتر شده است.

• فلوریدا، حوزه بیست‌وپنجم: یکی از حوزه‌هایی که در پیش‌بینی‌های جدید در محدوده رقابت نزدیک قرار گرفته است.

در مقابل، جمهوری‌خواهان همچنان در تعداد قابل‌توجهی از حوزه‌ها موقعیت امن‌تری دارند. بنابراین حتی اگر دموکرات‌ها در سطح ملی پیروز شوند، انتظار نمی‌رود همه حوزه‌های رقابتی را به دست آورند.

سنا؛ هفت ایالت سرنوشت‌ساز

رقابت سنا پیچیده‌تر است. جمهوری‌خواهان در حال حاضر ۵۳ کرسی دارند و دموکرات‌ها برای تصاحب اکثریت باید دست‌کم چهار کرسی خالص به دست آورند. این یعنی صرف پیروزی در چند ایالت رقابتی کافی نیست؛ دموکرات‌ها باید هم‌زمان از کرسی‌های خود دفاع کنند و در چند ایالت جمهوری‌خواه نیز پیروز شوند.

مؤسسه Cook Political Report در تحلیل نهایی خود در ۳۰ اکتبر، هفت رقابت را در محدوده «غیرقابل پیش‌بینی» یا Toss-up قرار داده است. از این هفت کرسی، شش کرسی در اختیار جمهوری‌خواهان است. این مؤسسه با توجه به شرایط سیاسی کشور و مسیر رقابت‌ها، دموکرات‌ها را اندکی شانس‌دارتر از جمهوری‌خواهان برای تصاحب سنا می‌داند؛ اما تأکید می‌کند که نتیجه هیچ‌یک از این رقابت‌ها قطعی نیست.

هفت ایالت مهم عبارت‌اند از:

۲. آیووا؛ جاش تورک در برابر اشلی هینسون: این کرسی پس از کناره‌گیری جونی ارنست خالی شده است. اشلی هینسون جمهوری‌خواه و جاش تورک دموکرات برای تصاحب آن رقابت می‌کنند. آیووا در سه انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر به ترامپ رأی داده، اما نارضایتی از هزینه‌های زندگی و مسائل اقتصادی رقابت را نزدیک کرده است.

۴. مین؛ تروی جکسون در برابر سوزان کالینز: سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه، یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های میانه‌رو حزب خود است و سال‌ها در مین پیروز شده است. اما این بار تروی جکسون دموکرات رقابت سختی برای کنار زدن او دارد. اهمیت این ایالت از آن جهت است که مین در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ به دموکرات‌ها رأی داد، در حالی که سناتورش جمهوری‌خواه است.

۵. میشیگان؛ عبدال السید در برابر مایک راجرز: رقابت عبدال السید دموکرات و مایک راجرز جمهوری‌خواه از دیگر میدان‌های مهم است. میشیگان یکی از ایالت‌های تعیین‌کننده در انتخابات ریاست‌جمهوری است و نتیجه آن می‌تواند تحت تأثیر مشارکت شهرهای بزرگ، رأی مستقل‌ها و اختلافات درون‌حزبی قرار بگیرد. اختلافات میان السید و برخی رقبای سابقش در انتخابات مقدماتی نیز به یکی از نگرانی‌های دموکرات‌ها تبدیل شده است.

۶. اوهایو؛ شرود براون در برابر جان هستد: شرود براون، سناتور سابق دموکرات، برای بازپس‌گیری کرسی خود با جان هستد جمهوری‌خواه رقابت می‌کند. این رقابت اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا اوهایو در سال‌های اخیر به یکی از پایگاه‌های مهم جمهوری‌خواهان تبدیل شده است. پیروزی براون می‌تواند نشانه‌ای از تغییر فضای سیاسی در ایالت‌های صنعتی و کارگری باشد.

این هفت ایالت در تحلیل واشنگتن‌پست و مؤسسه کوک به‌عنوان میدان‌های اصلی تعیین‌کننده اکثریت سنا معرفی شده‌اند. نکته مهم این است که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ در شش مورد از این هفت ایالت پیروز شده بود؛ با این حال، محبوبیت پایین او و شرایط اقتصادی باعث شده است نامزدهای جمهوری‌خواه نتوانند از مزیت حزبی این ایالت‌ها به‌راحتی استفاده کنند.

کدام ایالت‌ها بیشترین احتمال تغییر موضع را دارند؟

در میان هفت ایالت بالا، کانزاس، آیووا و آلاسکا از جمله رقابت‌هایی هستند که می‌توانند نتیجه‌ای برخلاف سابقه سیاسی ایالت رقم بزنند. در کانزاس، نزدیک‌شدن نامزد دموکرات به سناتور جمهوری‌خواه اتفاقی کم‌سابقه است. در آیووا نیز رقابت در شرایطی نزدیک شده که این ایالت در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر به‌طور محسوسی به سمت جمهوری‌خواهان متمایل بوده است.

تگزاس و اوهایو نیز اهمیت نمادین و سیاسی زیادی دارند. دموکرات‌ها در صورت پیروزی در هر یک از این ایالت‌ها، نه‌فقط یک کرسی سنا را به دست می‌آورند، بلکه نشان می‌دهند موج نارضایتی از دولت ترامپ توانسته به ایالت‌هایی نفوذ کند که جمهوری‌خواهان معمولاً در آنها دست بالا را دارند.

در مقابل، مین و میشیگان نمونه‌هایی از ایالت‌هایی هستند که رقابت در آنها بیشتر به ویژگی‌های نامزدها و شرایط محلی وابسته است. سوزان کالینز در مین از سابقه انتخاباتی و تصویر یک جمهوری‌خواه میانه‌رو برخوردار است؛ در میشیگان نیز اختلافات داخلی دموکرات‌ها می‌تواند بر نتیجه اثر بگذارد.

کارولینای شمالی هم باید در محاسبات کلی دیده شود؛ هرچند در طبقه‌بندی هفت‌گانه کوک در گروه رقابت‌های کاملاً مساوی قرار نگرفته و روی کاغذ دموکرات‌ها در آن موقعیت بهتری دارند. روی کوپر، فرماندار سابق دموکرات، در برابر مایکل واتلی جمهوری‌خواه قرار گرفته است. پیروزی کوپر می‌تواند مسیر دموکرات‌ها برای رسیدن به اکثریت را کوتاه‌تر کند و در صورت شکست در چند ایالت دیگر، همچنان یک فرصت مهم برای این حزب باقی بماند.

سه سناریوی اصلی پس از انتخابات

سناریوی اول؛ پیروزی دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان و حفظ سنا توسط جمهوری‌خواهان

این سناریو یکی از محتمل‌ترین نتایج بر اساس ارزیابی‌های محافظه‌کارانه‌تر است. دموکرات‌ها با کسب چند کرسی بیشتر، مجلس نمایندگان را در اختیار می‌گیرند، اما جمهوری‌خواهان با حفظ دست‌کم بخشی از کرسی‌های حساس سنا، اکثریت خود را حفظ می‌کنند.

در چنین شرایطی، ترامپ با مجلسی روبه‌رو خواهد شد که در آن مخالفانش قدرت تعیین دستور کار و آغاز تحقیقات درباره دولت را دارند؛ اما جمهوری‌خواهان همچنان می‌توانند در سنا از بسیاری از برنامه‌های دولت دفاع کنند. این وضعیت احتمال بن‌بست سیاسی در واشنگتن را افزایش می‌دهد.

سناریوی دوم؛ پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس

این سناریو به معنای یک شکست سیاسی بزرگ برای ترامپ خواهد بود. دموکرات‌ها نه‌تنها مجلس نمایندگان را پس می‌گیرند، بلکه با کسب چهار کرسی خالص یا بیشتر در سنا، اکثریت آن را نیز به دست می‌آورند.

در این وضعیت، دولت ترامپ با کنگره‌ای کاملاً تحت کنترل مخالفان مواجه می‌شود. تصویب لوایح مهم، بودجه و برنامه‌های سیاسی دولت دشوارتر خواهد شد و احتمال افزایش تحقیقات پارلمانی درباره عملکرد کاخ سفید وجود دارد. با این حال، حتی در صورت پیروزی دموکرات‌ها، آنها برای پیشبرد بسیاری از طرح‌های خود به اکثریت‌های ویژه و همکاری جمهوری‌خواهان نیاز خواهند داشت.

سناریوی سوم؛ حفظ هر دو مجلس توسط جمهوری‌خواهان

این سناریو به معنای ناکامی دموکرات‌ها در تبدیل برتری نظرسنجی‌های ملی به پیروزی در حوزه‌های انتخاباتی و ایالت‌های حساس خواهد بود. اگر مشارکت رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه در روز انتخابات افزایش پیدا کند، بخشی از رأی‌دهندگان مردد به نامزدهای این حزب بازگردند و نظرسنجی‌ها حمایت جمهوری‌خواهان را کمتر از واقع برآورد کرده باشند، امکان حفظ هر دو مجلس وجود دارد.

در این صورت، ترامپ می‌تواند با پشتوانه اکثریت کنگره، بخش مهمی از برنامه‌های خود را دنبال کند و نتیجه انتخابات را به‌عنوان تأیید سیاست‌های دولتش معرفی کند. با این حال، فاصله فعلی در نظرسنجی‌های ملی و تغییر جهت ارزیابی بسیاری از حوزه‌ها، این سناریو را دشوارتر کرده است.