ایام قدیم؛ بیرون کشیدن تخت جمشید از زیر خاک 100 سال پیش قبل از مرمت
مرمت تخت جمشید از زمستان ۱۹۳۰-۱۹۳۱ میلادی آغاز شد و مؤسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو مسئولیت حفاری را تا پایان سال ۱۹۳۹ به عهده گرفتند
حدود یک قرن پیش، در سال ۱۹۲۴ میلادی، ارنست هرتسفلد، باستان شناس و پژوهشگر آلمانی که در زمینه تاریخ و زبان های ایران باستان نیز تخصص داشت، با درخواست دولت ایران مامور شد طرحی دقیق از مجموعه کاخ های عظیم و ویران شده تخت جمشید تهیه کند. این اقدام یکی از گام های مهم برای شناخت دقیق تر این میراث برجای مانده از دوره هخامنشی بود.
چند سال بعد، کاوش های باستان شناسی تخت جمشید از زمستان سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۱ میلادی به صورت جدی آغاز شد. هرتسفلد در جریان این فعالیت ها به بررسی بخش های مختلف محوطه پرداخت و تلاش کرد ساختار، معماری و آثار به جا مانده از پایتخت باشکوه هخامنشیان را مستند کند. یافته های این دوره نقش مهمی در شناخت تاریخ و معماری تخت جمشید داشت.
ادامه این فعالیت ها با همکاری موسسات علمی بین المللی دنبال شد و موسسه شرق شناسی دانشگاه شیکاگو مسئولیت حفاری و مرمت تخت جمشید را تا پایان سال ۱۹۳۹ میلادی بر عهده گرفت. تصاویر و اسناد باقی مانده از آن دوران، امروز ارزش تاریخی زیادی دارند و تصویری از نخستین تلاش های علمی و گسترده برای شناخت و حفاظت از یکی از مهم ترین آثار تمدن ایران باستان ارائه می دهند.
