سرنوشت تلخ این ۵ زن سینمای قبل از انقلاب
سرنوشت ستارههای زن سینمای قبل از انقلاب؛ روشنک صدر، فرشته جنابی، آتش خیر، طوطی سلیمی و شهرزاد؛ پنج بازیگر زن سینمای قبل از انقلاب که سرنوشت زندگیشان، گاه از فیلمهایی که در آن بازی کردند تلختر بود.
شایانیوز- با پیروزی انقلاب در سال پنجاه و هفت بازیگران سینما علی الخصوص خانم هایی که روزگاری سوپراستار بودند و تصاویرشان روی سر در سینما های کشور بود سرنوشت متفاوت و بعضا تلخی پیدا کدند. در این مقاله نگاهی می اندازیم به پایان زندگی پنج زنی که با پیروزی انقلاب نه فقط مسیر شغلی بلکه سرنوشت زندگی ان ها دچار تغییر شد.
روشنگ صدر؛ اعتیاد، الکل و مرگ در ۲۸ سالگی
روشنگ صدر با نام اصلی آذر کریمخانی قزقلعه، متولد ۱۳۳۸، در نوجوانی وارد سینما شد. فعالیتش تنها چند سال ادامه داشت. اما در همین مدت در فیلمهایی چون «اسلحه»، «قادر»، «جاهل و رقاصه»، «بیدار در شهر» و «بر فراز آسمانها»، مقابل بازیگرانی همچون فردین، ایرج قادری، بیک ایمانوردی و بهمن مفید به ایفای نقش پرداخت.
پس از انقلاب، ممنوعالکار و سپس گرفتار اعتیاد شد. در نهایت فشارهای شدید عصبی و مصرف زیاد الکل باعث شد دچار سکته مغزی شود.
روشنگ صدر در ۲۸ تیر ۱۳۶۶، در حالی که تنها ۲۸ سال داشت، از دنیا رفت.
طوطی سلیمی؛ از زوال حافظه تا ۱۵ روز انتظار برای خاکسپاری
طوطی سلیمی متولد ۱۳۳۳، فعالیت سینماییاش را در دهه ۵۰ آغاز کرد. او در فیلمهایی چون «صمد آرتیست میشود»، «کینه»، «صمد خوشبخت شود»، «ولینعمت»، «رابطه جوانی» و «تکیه بر باد» بازی کرد. پس از انقلاب نیز دادگاه انقلاب احضارش کرد.
در دهه ۷۰ حضور کوتاهی در مجموعه تلویزیونی «روزی عقابی» داشت.
سالهای پایانی زندگی طوطی سلیمی با شرایط تلخی همراه شد. او دچار اختلال حواس و زوال شدید حافظه شده بود و حتی هویت خود را به یاد نمیآورد؛ تا جایی که در آذر ۱۳۹۰ عکسش در روزنامه همشهری در میان افراد مجهولالهویه منتشر شد.
طوطی سلیمی ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۱، در ۵۷ سالگی درگذشت. پس از مرگ نیز برای تحویل پیکرش مراجعه نکرد و جسد او ۱۵ روز در بیمارستان و پزشکی قانونی باقی ماند تا سرانجام در بهشت زهرا در خاک سپرده شد.
شهرزاد؛ از جایزه سپاس و فیلمسازی تا فقر و آوارگی
شهرزاد با نام اصلی کبری امینسعیدی، متولد ۱۳۲۹ بود. فعالیتش را از رقص در کافههای لالهزار آغاز کرد و با «قیصر» مسعود کیمیایی شناخته شد. پس از آن در فیلمهایی چون «طوقی»، «داشآکل»، «صبح روز چهارم»، «بلوچ» و «تنگنا» بازی کرد و در سال ۱۳۵۲ برای بازی در «صبح روز چهارم» و «بلوچ»، جایزه سپاس بهترین بازیگر نقش دوم زن را گرفت.
شهرزاد شاعر و نویسندهای جدی نیز بود. ابراهیم گلستان روایت کرده که خواندن شعرهایی از کتاب «با تشنگی پیر میشویم» اشک مهدی اخوان ثالث را درآورد. او در سالهای پایانی پیش از انقلاب نیز «مریم و مانی» را کارگردانی کرد و بهجز از نخستین زنان فیلمساز سینمای ایران تبدیل شد.
پس از انقلاب مدتی از ایران رفت و سالها بعد بازگشت، اما مشکلات شدید مالی او را به فقر و آوارگی کشاند؛ تا جایی که در مقاطعی شبها را در ترمینال میگذراند.
شهرزاد در ۲۷ مرداد ۱۴۰۴، پس از چند سال بیماری در فقر شدید، تنهایی و بیماری از دنیا رفت.
فرشته جنابی؛ از حکم اعدام تا اعتیاد و مرگ در انزوا
فرشته جنابی متولد ۱۳۳۷ بود و از سال ۱۳۵۰ وارد سینما شد. او که به بازیگری بیپروا شهرت داشت، در فیلمهایی چون «گوزنها»، «مهدی مشکی و شلوار داغ»، «کافر»، «قیامت عشق»، «برهنه تا ظهر با سرعت» و «طوطی» در کنار بازیگرانی چون ناصر ملکمطیعی، بیک ایمانوردی، سعید راد و عزتالله انتظامی به ایفای نقش پرداخت.
پس از انقلاب، فرشته جنابی ممنوعالکار و برایش پرونده قضایی تشکیل شد. گفته میشود به دلیل برهنگی بیپروایش در فیلم «برهنه تا ظهر با سرعت»، برای او حکم اعدام صادر شد، اما این حکم اجرا نشد؛ چراکه جنابی پنهان شده بود.
فرشته جنابی در سالهای بعد گرفتار اعتیاد شد و زندگیاش را در انزوا ادامه داد. او ۴ خرداد ۱۳۷۷، در ۵۰ سالگی از اثر سکته قلبی در تهران از دنیا رفت.
آتش خیر؛ مرگ در ۳۴ سالگی
آتش خیر متولد ۱۳۳۱ بود و فعالیتش را از تئاتر آغاز کرد. حضورش در سینما کوتاه بود، اما در همین مدت با شماری از مهمترین فیلمسازان آن دوره کار کرد؛ از «صادق کرده»، «ناصر تقوایی» و «بیقرار» ایرج قادری تا «دایره مینا» داریوش مهرجویی و «سوتهدلان» علی حاتمی.
در تلویزیون هم در مجموعههای مهمی چون «داییجان ناپلئون»، «دلیران تنگستان»، «داستانهای مولوی» و «مرد اول» بازی کرد.
آتش خیر با وقوع انقلاب ممنوعالکار شد و دیگر هرگز مقابل دوربین نرفت. از زندگی او در سالهای پس از انقلاب اطلاعاتی وجود ندارد؛ جز اینکه در اوج جوانی به سرطان مبتلا میشود.
آتش خیر در ۷ اردیبهشت ۱۳۶۵، در حالی که تنها ۳۴ سال داشت، بر اثر سرطان از دنیا رفت.
