از اسماعیل ستارزاده تا حسن شماعی زاده؛ داستان آهنگ شادوماد

آهنگ هایی مثل این آهنگ زیبا فقط یک موسیقی ساده نیستند؛ داستانی طولانی پشت آنهاست، حساب و کتاب دارند و از دل نسل ها گذشته اند تا امروز به گوش ما برسند. اسماعیل ستارزاده، استاد بزرگ و صاحب سبک خراسان، این نغمه را در دهه چهل خوانده بود و سال ها بعد، حسن شماعی زاده در دهه هفتاد دوباره آن را زنده کرد و رنگ و حال تازه ای به آن بخشید. این ماندگاری اتفاقی نیست؛ آهنگ های اصیل یک شبه خلق نمی شوند، بلکه سینه به سینه چرخیده اند و با رنج، عشق و هنر هنرمندانی همراه بوده اند که بسیاری از آنها سال هاست از میان ما رفته اند.

شاید همین ریشه های عمیق است که باعث می شود چنین آثاری هیچ وقت فراموش نشوند و هر بار شنیدنشان، بخشی از خاطرات و احساسات قدیمی را زنده کند. این قطعه روایتگر یک رسم زیبای عروسی است؛ آیینی که نسل ها آن را حفظ کرده اند تا امروز همچنان زنده باشد. پشت هر نغمه محلی، قصه ای از زندگی مردم، شادی ها، عشق ها و آداب و رسوم یک سرزمین وجود دارد و ثبت این موسیقی ها یعنی حفظ بخشی از هویت فرهنگی ما. خانه موسیقی محلی نیز تلاش می کند همین میراث، آداب و رسوم و نغمه های ریشه دار را ثبت و حفظ کند و دوباره به گوش مردم برساند. این یادگارها تا زمانی که شنیده شوند، روایت شوند و به نسل بعد سپرده شوند، زنده و ماندگار خواهند ماند.