آواز محلی؛ داستان تلخ آهنگ یه دونه انار، دو دونه انار، 300 دانه مروارید|شادی به غم

 ترانه شاد محلی یا روایت تلخ دختران_قوچان؟ (داستان کامل موسیقی فولکلور خراسان) آهنگ نوستالژیک و خاطره‌انگیز «یه دونه انار، دو دونه انار، سیصد دانه مروارید» که با نام دختر قوچانی نیز شناخته می‌شود، یکی از معروف‌ترین قطعات موسیقی فولکلور و آهنگ_محلی خراسان است که همیشه حال و هوای مراسم شادی و فرهنگ بومی را زنده می‌کند. اما پشت این آهنگ شاد، یک داستان تلخ و تاریخی نهفته است! این ترانه ریشه در یک واقعه‌ی غم‌انگیز در دوران قاجار دارد؛ زمانی که مردم قوچان به دلیل خشکسالی و ظلم حاکمان، مجبور به پرداخت مالیات‌های سنگین بودند. روایت می‌شود که در این دوره، عده‌ای از دختران قوچانی به عنوان بخشی از بدهی و مالیات، به فروش رسیدند. «یه دونه انار» در واقع فریاد اندوه و اعتراض مردم این منطقه است که این مصیبت تلخ را در قالب یک ترانه محلی به حافظه تاریخ سپرد. دانه‌های انار (سیصد دانه مروارید) در این شعر، نمادی از دخترانی است که به قیمت ناچیز فروخته شدند.