شاید برخی در این مملکت برابرترن
یکشنبه 20 اردیبهشت و هفتاد و سومین روز قطعی اینترنت؛ اینترنت پرو و جیب های پر از خالی
هفتاد و سه روز که اینترنت بین الملل در ایران قطع شده و مردم همچنان منتظرن که شاید یه روزی اینترنت بین الملل وصل بشه مثل روزهای قبل 9 اسفند.
شایانیوز- امروز هفتاد و سه روز است که اینترنت در ایران قطع شده و چراغ بسیاری از کسب و کارها خاموش. از بعد از آتش بس مردم خیلی امیدوار بودند که با عادی شدن شرایط، اینترنت بین الملل وصل بشه اما امروز 34 روزِ که از آتش بس می گذرد با این حال هیچ نشانه ای از بازگشت اینترنت نیست. خیلی از مردم دیگه امیدشون رو از دست دادن مخصوصا اون هایی که کسب و کار وابسته به اینترنت دارن به شدت فرسوده شدن و دیگه نایی برای ادامه دادن و از جیب خوردن ندارن؛ بالاخره هر جیبی هر چقدر هم که ته نداشته باشه یه روزی میرسه که دستت رو میکنی توش و میبینی ای دل غافل پر از خالی شده.
جیب پر از خالی حس و حال این روزهای بسیاری از کافرماهاست؛ همون هایی که یه روزی کارشون حسابی رونق داشت حتی با همون اینترنت نیم بند قبل از 9 اسفند هم دستشون به دهنشون می رسید و هر کدوم به چند نفری نون میرسوندن. حالا اونا موندن و یه تعداد نیرو که چشمشون به دست اون هاست و البته دولتی که خیلی وقته کلا هیچ مسئولیتی در خصوص قطعی اینترنت به عهده نمیگیره و زیر بار هیچی نمیره فقط میگه دست نهادهای امنیتی است. اوضاع یه جوری شده که اون ها هم مثل ما منتظرن یه مدت دیگه شاید اونا از ما بپرسن چه خبر از اینترنت بین الملل؟ کی وصل میشه؟ وجدانا طنز تلخیه...
به فرض که همه چی دست نهادهای امنیتی و بالادستی باشه لطفا یک نفر از دولت محترم بیاد بگه که چرا آقای رئیس جمهور در زمان انتخابات وعده رفع فیلترینگ رو می دادن مگه همه چی دست نهادهای امنیتی نیست؟ چطور شما وعده چیزی رو می دادید که هیچ اختیاری در موردش نداشتید؟ یعنی آقای پزشکیان با سابقه چندین دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی از قوانین اطلاع نداشتند و نمی دونستن اینترنت این مملکت دست رئیس جمهور نیست؟ اصلا چرا ما وزیر ارتباطات داریم که بنده خدا مجبور باشه هر روز بیاد بگه دولت با اینترنت پرو و طبقاتی مخالفِ.
یادتون مییاد وقتی بساط سیم کارت سفید ها رو شد مردم چقدر کفری شده بودن حالا علاوه بر سیم کارت سفید ها اینترنت پرو هم سر و کله اش پیدا شده و مردم با یه معادله ای مواجه شدن که نمیدونن چطور باید حلش کنن اگه اسم این تبعیض نیست پس چیه؟ اینترنت قطع شده چون کشور درگیر جنگِ و مسائل امنیتی اینطور ایجاب میکنه. خب اکی، بالاخره هیچ بالاتر از امنیت نیست اما تضاد بین اینترنت پرو و سیم کارت سفید ها رو با امنیت چطور حل کنیم؟ یعنی من اگر الان به اینترنت بین الملل وصل بشم امنیت کشور به مخاطره می افته ولی اگر پول بدم اینترنت پرو بخرم و وصل بشم دیگه امنیت کشور به مخاطره نمی افته. انصافا چطور این تضادها رو توی ذهنمون حل کنیم؟ بگوییم پرو بخوانیم پول رو ...!
یه چیزی که در تمام این سال ها مسئولین فریاد می زدن و یه جورایی بهش افتخار می کردن این بود که همه مردم با هم برابرند اما هر چی میگذره این برابری کمتر حس میشه انگار یه عده ای برابرترن انگار توی این مملکت همه چی شده رانتی و پولی اگه پول داشته باشی و به رانت دسترسی داشته باشی برابرتری. نمیدونم شاید شهروند درجه یک و دو داریم!
