وضعیت اینترنت امروز شنبه 2 خرداد؛ 2000 ساعت قطعی اینترنت بین الملل کافی نیست؟
با گذشت بیش از 2000 ساعت از قطع شدن اینترنت در ایران روزنامه اعتماد امروز از احتمال گشایش در هفته جاری خبر داد
شایانیوز- بیش از ۲۰۰۰ ساعت از قطع اینترنت گذشته و صبح امروز شنبه روزنامه اعتماد در گزارشی نوشت احتمال بسیار بالایی وجود دارد که رفع انسداد اینترنت در نخستین جلسات ستاد ساماندهی و راهبری فضای مجازی تصویب شود. اعتماد معتقد است برای اجرایی شدن این مصوبه نیاز به مطالبهگری مدنی هوشمندانه از سوی مردم و اصناف وجود دارد.
این روزنامه به نقل از مقامات آگاه نوشته است که احتمال اجرایی شدن رفع انسداد اینترنت در نخستین جلسات رسمی ستاد بسیار بالا برآورد میشود. اعتماد در عین حال تأکید کرده که این روند بهصورت گامبهگام پیش خواهد رفت و نباید تصویب یک تصمیم را با اجرای فوری آن یکی دانست. نکته قابل تامل اینجاست که آیا با گذشت بیش از 85 روز از قطعی اینترنت و قریب به 45 روز از آتش بس و در حالی که تقریبا همه چیز در کشور به وضع عادی برگشته حالا که زمزمه های رفع محدودیت اینترنت به گوش می رسد آیا باز هم باید از گشایش مرحله ای سخن به میان آورد؟
فرض کنیم در زمان جنگ عراق - ایران که 8 سال طول کشید اینترنت وجود داشت. در این صورت آیا اینترنت را برای 8 سال قطع می کردند؟ اگر جنگ فعلی 8 سال طول کشید چطور؟ باز هم اینترنت برای 8 سال قطع می ماند؟
چرا در دیگر کشورهای جهان که با جنگ روبه رو هستند اینترنت را قطع نمی کنند؟ از اوکراین تا غزه، اینترنت برقرار است. اگر دشمن از شبکه تلفن ثابت و موبایل کشور استفاده کرد آیا این دو را در سراسر کشور برای بیش از 80 روز قطع می کنند؟ اگر دشمن از شبکه جاده ای کشور بهره برد همه راه های زمینی ایران بسته می شوند؟
سوال اینجاست: دشمن در قبل، هنگام و بعد از جنگ، در شرایط اتصال اینترنت چه کاری می توانست انجام دهد که در شرایط قطع اینترنت نتوانسته انجام دهد؟ و آیا خسارت قطع اینترنت برای کشور بیشتر از خسارت هایی نیست که دشمن احتمالا می تواند وارد کند؟
نماینده محترم اگه مسئول اینترنت نیستید خواهشا اظهارنظر نکنید
در روزهایی که مردم دنبال یک نشانه روشن از اتصال اینترنت هستند، هر اظهار نظری درباره بازگشایی یا ادامه محدودیتها تبدیل به خبر میشود. در این شرایط باید یادآور شد بعضی صداها، ادامه یک موضع قدیمیاند؛ موضعی که سالهاست در برابر اینترنت آزاد ایستاده است.
علی یزدیخواه را نمیشود بهعنوان صرفا یک نماینده یک نماینده مردم در مجلس دید. نام او با طرح صیانت و رویای اینترنت چینی گره خورده است. او همان کسی است که هر بار حرف از محدودسازی اینترنت در مجلس مطرح شده، نام او نیز در کنار افرادی چون رضا تقیپور و نصرالله پژمانفر قرار داشته است.
روحالله مومننسب نیز قطعه دیگری از همین پازل است. کسی که پیشتر صراحتاً خواستار مسدودسازی کامل گذرگاههای مرزی اطلاعات (Gateway) شده بود، حالا از ضرورت تدوین یک نظام حقوقی جدید حرف میزند. او با «وِل» خواندن فضای مجازی تأکید میکند نباید به وضعیت قبل برگردد.
خوب است که در کنار این اظهارات، سایر حرفها مثل مصاحبه اخیر رئیس کمیسیون فاوای اتاق ایران را نیز بخوانیم. مسعودی در گفتگو با سیتنا گفته است:
«در طول هفتههای اخیر مذاکراتی با مراجع مختلف داشتیم و در تمام این پیگیریها، غیر از این به ما چیزی نگفتند که در واقع همه مسیرها به سمت وصل شدن اینترنت است. اگر در جایی صحبتی غیر از این (وصل شدن عمومی) مطرح میشود، واقعاً باید سوال کرد که چرا چنین مسائلی گفته میشود.»
وزیر ارتباطات هم با لحنی تند خطاب به کسانی که صحبت از استمرار محدودیت ها می کنند و معتقدند که نباید اینترنت در کشور عادی شود گفت: «صحبتهایی که در رابطه با نقد دسترسی مردم به اینترنت آزاد میشود، نگاه قوه عاقله کشور نیست.»
