علت درگذشت روبر حسین بازیگر و کارگردان تئاتر چه بود+ بیوگرافی

روبر حسین، غول ایرانی تبار تئاتر و سینمای فرانسه امروز پنجشنبه سی و یک دسامبر در سن ٩۳ سالگی در اثر ابتلاء به ویروس کرونا در شهر پاریس چشم از جهان فروبست. روبر حسین در سی ام دسامبر ١٩٢٧ در پاریس به دنیا آمد. پدر او یک آهنگساز ایرانی و مادرش یک پیانونواز اوکراینی و هر دو آواره و مهاجر در فرانسه بودند.

روبر حسین که بود؟

وی که در پاریس به دنیا آمده بود فرزند امین‌الله حسین نوازنده تار و آهنگساز سرشناس زرتشتی اهل ایران و آنا مینوسکایا بازیگر اوکراینی به شمار می‌رفت.

روبر حسین تحصیلات خود را در سن نوزده سالگی در رشتۀ هنرهای دراماتیک آغاز کرد. او شاگرد رونه سیمون کارگردان معروف فرانسوی بود و در اثر تشویق های او فعالیت‌های هنری خود را با ورود به تئاتر آغاز کرد.

او در دوران فعالیتش نقش‌های زیادی در فیلم‌های گوناگون ایفا کرد که آخرین آن‌ها «محصول امید» (۲۰۱۹) نامداشت. وی با اجرای نقش «کنت دو پیرک» در سری فیلم‌های «آنژلیک» به شهرتی ملی رسید و در ذهن بسیاری از هم‌نسلان خود خاطره‌ساز شد.

او همچنین در عرصه کارگردانی نیز فعال بود که از فیلم‌های ساخته شده وی می‌توان به حرامزاده‌ها به جهنم می‌روند (۱۹۵۵)، خون‌آشام دوسلدورف (۱۹۶۵) و بینوایان (۱۹۸۲) اشاره کرد.

روبر حسین در دهه هفتاد میلادی مدیریت تئاتر رنس در فرانسه را به عهده داشت که در دوران مسئولیت او اجرای نمایشنامه «خانه برناردا آلبا» شهرتی فراگیر را برای او به ارمغان آورد.

او اعتقاد به تئاترهای ویژه نمایش عموم با شرکت‌کننده زیاد داشت و در این مسیر نمایشنامه‌‌هایی حماسی همچون «بن‌هور» را در استادیوم‌ فوتبال «استاد دو فرانس» روی صحنه برد.

روبر حسین از زبان خودش

او در توصیف خود در کتابی که در سال ١٩٨١ با عنوان "آوارۀ بی قبیله" منتشر کرد، می نوشت : "می دانید من به خاطر تبار و گذشتۀ تبعیدی ام مسافری مادرزاد هستم. سفر در خون من است و اگر میل سفر کردن ندارم به این خاطر است که همه جا خانۀ من است و هیچ جا خانۀ من نیست. با هر محیطی زود سازگار می شوم. من فرزند آواره های سرگردانم. من آوارۀ بی قبیله ام و بسیار زود هجرت را تجربه کردم. هیچ چیز از مال دنیا ندارم و آماده ام همین فردا بدون هیچ توشه ای رهسپار راه های دور شوم. درست مثل ماکسیم گورکی که پس از خروج از دانشگاه ها عصا به دست رهسپار راه های دور شد. آوارگی فلسفۀ زیستنی است که در چند کلمه خلاصه می شود : هیچ جا سکنی نگزین، در هیچ خاکی ریشه ندوان. همیشه آمادۀ رفتن و جاری شدن به دیگر جاها باش. هرگز چمدان‌هایت را باز نکن. اصلاً مسافر بی‌چمدان باش."      

جوایز و افتخارات روبر حسین

روبر حسین در زمان حیات خود موفق به کسب نشان‌هایی همچون لژیون دونور، نشان ملی لیاقت و مدال شهر پاریس شده بود.