استاد محمدرضا شجریان به کما رفت؛ آخرین وضعیت استاد شجریان
عضو تیم پزشکی و درمان استاد شجریان امروز اعلام کرد استاد شجریان از نیمه شب گذشته و با پایین آمدن سطح هوشیاری به کما رفتند و از مردم خواستند برای سلامت استاد دعا کنند.
مهرداد بهلولی، عضو تیم پزشکی بررسی وضعیت محمدرضا شجریان، درخصوص بستری محمدرضا شجریان خواننده مطرح کشورمان به دلیل مشکلات قلبی، گفت: شب گذشته استاد شجریان با وضعیت بسیار بد و با کاهش فشار خون و عفونت شدید در ناحیه بدن و کیسه صفرا به بیمارستان جم تهران منتقل شد و در حال حاضر در بخش ICU بستری است.
او گفت: پلاکت خون آقای شجریان به شدت افت پیدا کرده و به عدد ۸ هزار که کاملاً خطرناک محسوب میشود رسیده است.
بهلولی در ادامه خبر داد: میزان هوشیاری استاد شجریان به عدد ۵ رسیده است و او در حال حاضر در کما به سر میبرد.
بیماری استاد شجریان از کجا آغاز شد؟
آنهایی که زندگی استاد شجریان ( تولد ۱ مهر ۱۳۱۹) را جدیتر دنبال میکنند به خاطر دارند که استاد شجریان از بهار ۱۳۸۰ و در کنسرتی که به آمریکا داشتند دچار بیماری و مجبور به عمل جراحی برای برداشتن یکی از کلیههای خودشان شدند.
در آن سال روزنامه همشهری در نوشتهای به قلم اسرافیل شیرچی،( ۵ تیر ۱۳۸۰)خوشنویس برجسته معاصر، که در همان روزها به آمریکا سفر کرده بود، به شکلی بسیار سربسته خبر را منتشر کرد.
آقای شیرچی در یادداشت خود با اشاره به تجربههای استاد شجریان در خوشنویسی و کسب محضر یکی از خوشنویسان نامدار آن دوران، سید حسن میرخانی، از حلقه شاگردان آن استاد، خبر داد که استاد شجریان هم از جمله آنها بود. حلقهای که استادانی چون امیرخانی، احصایی، خروش، سلحشور و واشقانی در کنار شجریان هم خوشنویسی میآموختند و هم درس عرفان و محبت و هنر.
در همان نوشته آقای شیرچی از زمزمههای از روی نگرانی از گوشه و کنار عالم خبر داد که «استاد دچار کسالت مزاج شده است» و به دیداری که سال گذشته با ایشان داشتند اشاره کرده و شعری از حافظ را به نقل از استاد شجریان نوشت:
دوران همی نویسد بر عارضش خطی خوش یارب نوشته بد، از یار ما بگردان
و سپس نوشت: «الان که خبر کسالت آن فرزانه خردمند را شنیدم، نیک دریافتم که شعر بالا دعای همه دوستداران و طرفداران هنر ایرانی و استاد است که نثار ایشان باشد تا زودتر بهبودی یابد و صدای پرطنینش را برای مردم سر دهد».
آن دوران طی شد و دعای مردم ایران، یار استاد بود که او بهبودی یافت و توانست مجموعه کنسرتهایی را با استادان حسین علیزاده، کیهان کلهر و تنبک همایون ادامه دهد که از جمله آنها کنسرت معروف در حمایت از کمک به زلزلهزدگان بم بود که به طرح باغ هنر بم هم انجامید که استاد دنبال ساخت آن بودند. این طرح زمانی به بهرهبرداری رسید که استاد سخت بیمار و خانه نشین شده بودند.
تابستان ۹۴ و آغاز بیماری سختجان
پس از این کنسرت نیز آقای شجریان با گروه شهنازی کنسرتهای متعددی برگزار کرد تا تابستان ۱۳۹۴ که خبری در محافل هنری پیچید که استاد به بیماری سختی دچار شده است.
در واقع تیرماه سال ۱۳۹۴ بود که استاد در ساکرامنتو کالیفرنیا حضور داشتند و خود را آماده کنسرتی در شهر قونیه و تولد مولانا میکردند. اما به یکباره به سردردی شدید دچار شدند و حضور در بیمارستان و طی مراحل تشخیص پزشکی خبری تاسفبار را برای همه در پی داشت. خبری که البته تا شش ماه و قبل از نوروز ۱۳۹۵ جز معدودی از دوستان و یاران نزدیکش نمیدانستند. این رخداد سبب شد تا کنسرت آقای شجریان در قونیه لغو شود. استاد البته یکبار به ایران هم رفتند و در بازگشت از کنسرت گروه دستان در ساکرامنتو هم دیدن کردند و نشانههای ظاهری، همه از سلامت او خبر میداد.
سفر به ایران و مراقبتهایی که نتیجه نداد
چند ماهی در آمریکا ماند تا بتواند از طریق متخصصان و امکاناتی که در بیمارستانهای مجهز کالیفرنیا فراهم بود کار را به پیش ببرد. عکسهایی که از آن روزها در فضای مجازی دست به دست میشد امیدواریهایی را در دلها برانگیخت اما از میانههای تابستان مشخص شد که بیماری قرار نیست کنار بکشد و استاد تصمیم گرفت به ایران برود.
در ایران استقبال خوبی از او شد، وزارت بهداشت امکانات خوبی برایش در نظر گرفت و عکسهای اولیه منتشره هم حکایت از امیدواریهای مثبتی میکرد، اما به مرور این امیدها رنگ باخت و کار به نحوی جلو رفت که حتی تنها اقوام و نزدیکان او میتوانستند به دیدارش بروند. یکی دو عکس از او در هنگام چیدن گل و گیاه و تکیه به شانه همایون یا فرزند دیگرش رایان منتشر شد و پس از آن تقریبا جز خبرهای گاه به گاهی که از اوضاع جسمی و پیشرفت بیماری خبر میداد چیز دیگری منتشر نشد.
در همین مدت به آلبومش در سالگرد درگذشت پرویز مشکاتیان مجوز انتشار دادند و در رونمایی آن آلبوم (طریق عشق) همایون خواند و گریست. سپس مصاحبهای مفصل از او در روزنامه ایران منتشر شد. مصاحبهای که تقریبا آخرین مصاحبه او به شمار میرفت و بعد از آن دیگر جز معدود اخبار و یکی دو عکس نه چندان مناسب چیزی دیگر انعکاس رسانهای نداشت.
اکنون میتوان حال استاد شجریان را به وضعیت استاد فرامرز پایور شبیه دانست که تقریبا نزدیک به یک دهه به همین وضعیت زندگی کرد. ایرانیان هر روز آوازها و تصنیفهای مختلفی از این پهلوان آواز را میشنوند و از این صدای بینظیر لذت میبرند وقطعا به جانش دعا میکنند و منتظر روزیاند که او این بیماری مهلک و جانسوز را پشت سر بگذارد و به میان مردم بازگردد.