"مائو" و فلسفه یک خطی قدرت در چین

شایانیوز؛ چین کشوری است که در 80 سال اخیر، دقیقا دو روی متفاوت را به خود دیده است. این کشور زمانی تحت رهبری مائو زدونگ، رهبر انقلاب کمونیستی چین، پس از طی یک دوره کوتاه از رشد اقتصادی، با سقوط قابل توجه آمارها و شاخص های اقتصادی خود رو به رو شد و اقتصاد آن در ردیف کشورهای ضعیف آفریقایی نظیر مالاوی قرار گرفت.

به گزارش شایانیوز؛ با این حال، در اواخر دهه 1970 میلادی، دنگ شیائو پنگ، رهبر جدید چین روی کار آمد و گفتمان اقتصادی را محور تمامی کنش های سیاست داخلی و خارجی این کشور تعریف کرد و رشد و توسعه اقتصادی را کلید زد که اکنون پیش چشم جهانیان قرار گرفته است. با این حال، تاکنون بسیار در مورد نوع نگرش و دیدگاه های مائو زدونگ رهبر انقلاب کمونیستی چین گفته شده است. حتی در شرایط کنونی نیز در چین از وی با احترام زیاد یاد می شود و او بخشی از تاریخ چین است.

با این حال، بسیاری از تحلیلگران و صاحب نظران بر این باورند که مائو زدونگ، طرفدار سرسخت رویکردهای مرتبط با مشت آهنین و قدرت سخت بود و یک جمله معروفش، فلسفه ذهنی او در مورد قدرت را بیان می کرد. آن جمله نیز این بود که "قدرت از دهانه تفنگ بیرون می آید". در دوران حکومت مائو بر چین، این کشور تا حد زیادی در تسخیر شعارها و رویکردهای ایدئولوژیک بود.

شعارهایی که به پسرفتِ قابل توجه چین ختم شدند و در نتیجه همین رویکردها بود که چندین میلیون نفر در چین بر اثر فقر و یا برخوردهای نظام سیاسی جان خود را از دست دادند. از این منظر، تا حد زیادی دید و نگرش مائو شبیه به نگرش استالین از رهبران اتحاد جماهیر شوروی بود که اتفاقا جنس نگاه وی نیز موجب کشته شدن میلیون ها نفر در این کشور شد. با این همه، این مساله در نوع خود حامل درس های مهمی برای دیگر کشورها و نظام های حکمرانی در اقصی نقاط جهان است.

تردیدی نیست که رویکرد تک بعدی بر قدرت و خلاصه کردن آن در قدرت نظامی و امنیتی، در نهایت هیچ دستاوردی الا تضعیف یک کشور و ملت و نظام سیاسی ندارد.