جدیدترین رتبهبندی قدرتمندترین نیروهای دریایی جهان؛ 5 کشور اول دنیا حیرت انگیزند!
اخیراً یک رتبهبندی معتبر منتشر شده که قدرتمندترین نیروهای دریایی جهان را مشخص کرده است. اطلاعات و دلیل برتری 5 کشور اول جهان را میخوانید.
شایانیوز- در سال ۲۰۲۶، ارزیابیها از قدرت نیروی دریایی کشورها همچنان یکی از شاخصهای کلیدی در تحلیل قدرت نظامی و ژئوپلیتیک جهانی است. در حوزهای که کنترل خطوط تجاری، امنیت انرژی، بازدارندگی استراتژیک و حضور فرامرزی تعیین کننده است، نیروهای دریایی نقش بیبدیلی ایفا میکنند. بر اساس رنکینگ به روز WDMMW و دیگر منابع معتبر جهانی که عوامل کمّی و کیفی مانند تعداد ناوگان فعال، تناژ، فناوری، برد عملیاتی و توان تهاجمی–دفاعی را در نظر میگیرند، ایالات متحده امریکا، چین، روسیه، اندونزی و کره جنوبی در جایگاه پنج نیروی دریایی قدرتمند جهان قرار دارند.
این رتبهبندی منعکس کننده ترکیب پیچیدهای از کیفیت و کمیت، فناوری و تجربهٔ عملیاتی است و نشان میدهد که در سالهای اخیر شکل قدرت دریایی فراتر از شمار شناورها رفته و بر «توانایی انجام عملیات مستقل، مستمر و فرامنطقهای» تکیه میکند.
ایالات متحده امریکا: محور بیچونوچرای نیروی دریایی جهانی
نیروی دریایی ایالات متحده (US Navy) بهطور سنتی در صدر فهرست جهانی باقی مانده و در سال ۲۰۲۶ نیز با فاصله قابل توجه از دیگران عنوان قدرتمندترین نیروی دریایی جهان را حفظ کرده است. این موقعیت نه تنها نتیجهٔ تعداد قابل توجه شناورهای رزمی، بلکه برگرفته از توانمندی فرامرزی، تعداد و کلاس ناوهای هواپیمابر، زیردریاییهای هستهای و سیستمهای مدرن پدافند–تهاجم است.
نقاط قوت کلیدی USN عبارتاند از:
ناوهای هواپیمابر چندگانهٔ کلاس «Ford» و «Nimitz» با ظرفیت صدها هواپیما و طیف گسترده مأموریتها؛
زیرسطحیهای هستهای پیشرفته با توان تهاجمی و بازدارندگی راهبردی؛
سامانههای شبکهمحور رزمی با توان عملیاتی مشترک با نیروی هوایی و زمینی آمریکا؛
حضور دائمی در اقیانوسهای اطلس، آرام و هند که امکان واکنش سریع و منعطف را فراهم میکند.
این گسترهٔ حضور به معنای آن است که نیروی دریایی امریکا نه تنها یک نیروی منطقهای، بلکه ابزاری برای اعمال قدرت و پشتیبانی از سیاست خارجی در هر نقطهٔ جهان است؛ جایگاهی که کشورهایی با جمعیت و اقتصاد بسیار بزرگتر نیز آرزوی آن را دارند.
چین: پیشرفت پرشتاب از منطقهای به فراملی
نیروی دریایی ارتش آزادیبخش خلق چین (PLA Navy) همچنان دومین نیروی دریایی قدرتمند جهان است؛ نیرویی که در دههٔ اخیر با افزایش سریع ناوگان، نوسازی سریع فناوری و تحول در مأموریتها تحولی چشمگیر یافته است. چین اکنون از نظر تعداد شناورها یکی از بزرگترین ناوگانهای جهان را دارد، و با ورود به سطوح میانبرد و بلندبرد عملیاتی در آبهای دورتر، به تدریج از مرزِ صرفاً یک نیروی منطقهای فراتر رفته است.
نقاط قوت نیروی دریایی چین شامل موارد زیر است:
ساخت و بهکارگیری ناوهای هواپیمابر مدرن مانند Fujian با فناوری پرتاب الکترومغناطیسی؛
زیردریاییهای تهاجمی و موشکدار با برد عملیاتی افزایشیافته؛
توسعهٔ ناوشکنها و ناوچههای پیشرفته با سامانههای جنگ الکترونیک مدرن.
این ترکیب تجهیزات و تمرکز بر نوسازی به چین کمک میکند تا نقش خود را در اقیانوس آرام–هندِ وسیع افزایش دهد و به یکی از بازیگران کلیدی در رقابت دریایی با امریکا تبدیل شود.
روسیه: نیروی دریایی سنتی با تمرکز بر زیردریاییهای استراتژیک
روسیه، با میراث نیروی دریایی اتحاد جماهیر شوروی، همچنان در رنکینگ جهانی جایگاه سوم را دارد. اگرچه محدودیتهای بودجهای و صنعتی و البته تحریمهای جهانی چالشی برای این کشور است، اما روسیه با تمرکز بر زیردریاییهای هستهای راهبردی و سامانههای موشکی پیشرفته و نیز حضور فعال در مناطق خاص مانند دریای سیاه، قطب شمال و مدیترانه، اعتبار نیروی دریایی خود را حفظ کرده است.
ویژگیهای برجستهٔ نیروی دریایی روسیه عبارتاند از:
ناوگان قابل توجه زیردریاییهای تهاجمی و هستهای؛
موشکهای ضدکشتی و مافوق صوت که برد عملیاتی و بازدارندگی را افزایش میدهند؛
حضور مستمر در چندین حوزهٔ ژئوپلیتیک حساس مانند قطب شمال و دریای بالتیک.
این رویکرد روسیه را به یک نیروی دریایی با «بازدارندگی راهبردی» و توانایی تأمین منافع ملی در مناطق حیاتی تبدیل میکند، هرچند گسترهٔ عملیاتی جهانیاش به اندازهٔ امریکا و چین نیست.
اندونزی: از نیروی ساحلی به قدرت نوظهور
رتبه چهارم در جدیدترین رنکینگ، برای بسیاری تقریباً غیرمنتظره بوده است، اما نیروی دریایی اندونزی (TNI-AL) به عنوان چهارمین نیروی دریایی بزرگ جهان بر اساس ترکیب و مأموریتهایش شناخته میشود. موقعیت استراتژیک اندونزی به عنوان بزرگترین کشور مجمعالجزایری جهان ایجاب میکند نیروی دریایی قدرتمندی داشته باشد، و این کشور در سالهای اخیر به طور پیوسته در نوسازی ناوگان، افزایش یگانهای گشتی و توسعهٔ امکانات آبی–خاکی سرمایهگذاری کرده است.
نقاط قوت این نیروی دریایی عبارتاند از:
بیش از ۲۴۵ فروند شناور رزمی و عملیاتی؛
تمرکز بر کنترل و حفاظت از مسیرهای آبی حیاتی در داخل مجمعالجزایر؛
تلاش برای تبدیل نیروی دریایی از یک ساختار دفاع ساحلی به قدرت منطقهای با برد عملیاتی بیشتر.
هرچند اندونزی فاقد ناوهای هواپیمابر یا توانهای هستهای است، ترکیب بزرگ شناورها و مأموریتهای متنوع به آن امکان میدهد نقش مهمی در آسیا–اقیانوسیه ایفا کند.
کره جنوبی: نیروی دریایی تکنولوژیک با تمرکز بر امنیت منطقهای
رتبه پنجم نیز به نیروی دریایی جمهوری کره (ROKN) تعلق گرفته است، نیرویی که با توجه به تهدیدات منطقهای و تمرکز بر فناوری مدرن جایگاه برجستهای یافته است. این نیرو با داشتن حدود ۱۵۵ شناور فعال، شامل ناوشکنهای پیشرفته، زیردریاییهای مدرن و سامانههای پدافندی قوی، توانسته تعادل میان قدرت دفاعی، بازدارندگی و فناوری را حفظ کند.
ویژگیهای کلیدی نیروی دریایی کره جنوبی عبارتاند از:
ناوشکنهای پیشرفته و اسکادرانهای چند منظوره؛
زیرسطحیهای مدرن با فناوریهای به روز؛
همکاریهای امنیتی با دیگر قدرتها و نقش قوی در امنیت منطقهٔ غرب اقیانوس آرام–هند.
این نیروی دریایی به ویژه در زمینهٔ بازدارندگی در برابر تهدیدهای نزدیکمنطقهای (مانند شبهجزیرهٔ کره) و همکاریهای چندجانبه شهرت یافته است.
آنچه رتبهبندی ۲۰۲۶ میگوید
امروزه قدرت دریایی دیگر صرفاً به شمار شناورها نیست، بلکه ترکیب فناوری، قابلیت عملیات جهانی، پشتیبانی لجستیک، آموزش پیشرفته و مأموریتپذیری تعیینکنندهٔ جایگاه است. ایالات متحده و چین به علت توان رزمی فراگیر و برد عملیاتی جهانی در قله باقی ماندهاند، روسیه با استفاده از مزیت زیردریاییها و حضور هدفمند در مناطق استراتژیک، جایگاه خود را حفظ کرده و اندونزی و کره جنوبی به واسطهٔ رشد سریع و توجه به نیازهای دفاعی و منطقهای، در جمع ۵ قدرت برتر قرار گرفتهاند.
این رنکینگ همچنین بازتاب دهندهٔ چرخش ژئوپلیتیک جهان به سمت آسیا–اقیانوسیه و اهمیت فزایندهٔ توانمندیهای آبی برای امنیت ملی، تجارت جهانی و چشماندازهای امنیتی چندمنطقهای است.
این رتبهبندی در مجموع نه صرفاً بر اساس تعداد شناورها، بلکه بر اساس ترکیب توانمندیهای عملیاتی، فناوری، مأموریتهای استراتژیک و قابلیتهای فرامرزی ایجاد شده است.
