ببینید| خواننده ماشین مشتی ممدلی مرتضی احمدی میخونه و میرقصه
ترانهای که در فضای پیشپردهخوانی نیز اجرا شد و از نمونههای مشهور این گونهٔ نمایشی به شمار میآید!
«ماشین مشتی ممدلی»؛ یادگاری از تهران قدیم «ماشین مشتی ممدلی» یکی از ترانههای عامیانه و ماندگار فرهنگ شهری تهران است؛ ترانهای که در فضای پیشپردهخوانی نیز اجرا شد و از نمونههای مشهور این گونهٔ نمایشی به شمار میآید. داستان این ترانه به روزگاری بازمیگردد که تهران در حال دگرگونی بود. مشهدی محمدعلی، معروف به «مشتی ممدلی»، در روایتهای مربوط به تهران قدیم از درشکهچیان شناختهشده بود. او در دورهای که درشکه وسیلهٔ اصلی رفتوآمد مردم بود، صاحب درشکه و اسب بود و از افراد متمول و شناختهشده به شمار میآمد.
با ورود اتومبیل و تغییر شیوهٔ حملونقل در شهر، مشتی ممدلی نیز همراه با تحول جامعه از درشکه به ماشین روی آورد. همین دگرگونی اجتماعی و پیوند یک درشکهچی قدیمی با دوران ورود خودرو به تهران، نام او را در حافظهٔ مردم ماندگار کرد و سرانجام به ترانهٔ «ماشین مشتی ممدلی» انجامید. «ماشین مشتی ممدلی» را باید ترانهٔ عامیانه و از یادگارهای پیشپردهخوانی تهران قدیم دانست، نه تصنیف به معنای تصنیفهای موسیقی دستگاهی ایران. شعر این ترانه از غلامرضا روحانی (اجنه)، شاعر طنزپرداز ایرانی، است و در کتاب «کلیات اشعار و فکاهیات روحانی (اجنه)» آمده است. این ترانه از اجراهای ماندگار موسیقی عامهپسند ایران است. جواد بدیعزاده از نخستین اجراکنندگان و خوانندگان شناختهشدهٔ این اثر بود و سپس مرتضی احمدی، از چهره شناخته شده این اثر به شمار می رود.
