دقیقاً چه کسی دستش روی دکمه قطع اینترنت است؟
دوم اردیبهشت پنجاه و چهارمین روز خاموشی ایران؛ اینترنت بین الملل کجایی دقیقا کجایی؟
اینترنت بین الملل در ایران همچنان قطع است و هیچ کس نمی داند دقیقا کی قرار است وصل شود.
شایانیوز- دسترسی به اینترنت بین الملل در ایران از 9 اسفند همزمان با حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی قطع شد و فعلا تاریخ دقیقی برای بازگشت به شبکه جهانی دیجیتال از سوی مسئولین اعلام نشده است؛ همین مسئله موجب شده که مردم و کسب و کارها در وضعیت بلاتکلیفی به سر ببرند.
دادههای منتشر شده از سوی نتبلاکس نشان میدهد ایران اکنون در پنجاه و چهارمین روز از یک خاموشی گسترده اینترنتی قرار دارد؛ اختلالی که بیش از ۱۲۷۲ ساعت به طول انجامیده است. این قطعی در ادامه روندی است که از اواخر فوریه آغاز شد و به گفته ناظران، طولانیترین اختلال سراسری اینترنت در یک کشور محسوب میشود.
گشایشی که ایجاد نشد
مردم که هر روز پیگیر اخبار اینترنت هستند امروز صبح در پی انتشار خبری مبنی بر روشن شدن کلودفلر بر روی برخی دیتاسنترهای داخلی و احتمال گشایش هایی در اتصال به اینترنت بین الملل در صورت تثبیت اتصال، بسیار خوشحال شدند که احتمالا آن روز موعد که قرار است اینترنت بین الملل وصل شود امروز است اما انگار این دسترسی به صورت موقت و محدود ایجاد شده بود و تا الان هیچ محدودیتی رفع نشده است.
کلودفلر به عنوان یکی از بزرگترین زیرساختهای ارائه خدمات اینترنتی در جهان، نقش مهمی در سرعت، امنیت و در دسترس بودن وبسایتها دارد. این شرکت با استفاده از شبکه توزیع محتوای (CDN) خود، دادههای وبسایتها را در نقاط مختلف جهان ذخیره میکند تا کاربران بتوانند با سرعت بیشتر و پایداری بالاتر به آنها دسترسی داشته باشند.
همه مخالف، اما اینترنت همچنان قطع!
به گزارش «شایانیوز» و به نقل از سیتنا، در جدیدترین اظهارنظر، دکتر عارف، معاون اول رئیسجمهور، با صراحت اعلام کرده است که «دولت با اینترنت طبقاتی مخالف است» و بر عدالت دیجیتال تاکید دارد. پیش از این نیز از زبان نزدیکان دولت شنیده بودیم که رئیسجمهور به عنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی (شعام)، موافق اتصال اینترنت بینالملل است. از سوی دیگر، وزارت ارتباطات هم که متولی فنی ماجراست، بارها توپ را از زمین خود خارج کرده و اعلام نموده که محدودیتی از سمت آنها نیست.
پارادوکس «شعام» و «پاستور»
حالا سوال اصلی اینجاست: اگر رئیسجمهور (رئیس شعام) موافق وصل است، معاون اول مخالف طبقاتی شدن است و وزارتخانه هم ادعای همراهی دارد، دقیقاً چه کسی دستش روی دکمه قطع اینترنت است؟
اینجاست که ماجرا شبیه همان کارهای اداری میشود که برای یک امضای ساده، آدم را بین ساختمانهای مختلف دواندند و در آخر هم میگویند: «سیستم قطعه، فردا بیا!»
اینترنت طبقاتی؛ از عدالت تا واقعیت
در حالی که معاون اول از «عدالت دیجیتال» سخن میگوید، گزارشها از بازار زیرزمینی فروش «اینترنت سفید» حکایت دارد. به نظر میرسد در خلاء تصمیمگیری شفاف، نوعی رانت ارتباطی شکل گرفته که در آن، دسترسی به شبکه جهانی نه یک «حق شهروندی»، بلکه به یک «امتیاز خریدنی» تبدیل شده است.
گویا در ساختار تصمیمگیری ما، یک «دیوار نامرئی» وجود دارد که حتی دستورات صریح عالیترین مقامات اجرایی هم در برخورد با آن متوقف میشود. فعلاً که مردم و کسبوکارهای دیجیتال در صف طولانی این «ادارهبازی مدرن» منتظر نشستهاند تا شاید بالاخره کسی پیدا شود که مسئولیت وصل کردن اینترنت را به گردن بگیرد و از پاسکاریِ مسئولیت بین نهادهای مختلف دست بردارد.
