ایران چگونه می تواند در اینترنت استارلینک اختلال ایجاد کند؟

در حالی که محدودیت‌های اینترنت داخلی وارد فاز فرسایشی شده است، گزارش‌های جدید از گشوده شدن جبهه‌ای تازه در جنگ سایبری حکایت دارد. به نقل از فرانس ۲۴، ایران موفق شده است آخرین روزنه ارتباطی باقی‌مانده یعنی اینترنت ماهواره‌ای استارلینک را نیز هدف قرار دهد. این سرویس که توسط اسپیس‌ایک برای کاربران ایرانی فعال شده بود، طی روزهای اخیر با موج سنگینی از اختلالات مواجه شده است.

فاز اول: حمله به سیستم موقعیت‌یاب (GPS)

به گزارش «شایانیوز» و به نقل از گجت نیوز، نخستین نشانه‌های حمله فنی با اختلال در سیستم‌های موقعیت‌یاب جهانی آغاز شد. داده‌های سایت نظارتی gpsjam.org تداخل شدید سیگنال‌های GPS در تهران و حومه را تأیید می‌کند. از آنجا که ترمینال‌های استارلینک برای جهت‌یابی دقیق آنتن‌ها به سمت ماهواره نیاز به موقعیت جغرافیایی دارند، این پارازیت‌ها عملکرد اولیه دستگاه‌ها را فلج کرد. البته استارلینک با تکیه بر تجربه جنگ اوکراین، به‌روزرسانی جدیدی منتشر کرد که به دستگاه‌ها اجازه می‌دهد بدون GPS و از طریق مثلث‌سازی با خود ماهواره‌ها موقعیت‌شان را پیدا کنند؛ هرچند این روش امکان استفاده سیار از تجهیزات را از بین می‌برد.

فاز دوم: «اختلال فعال» و اشباع سیگنال

اما ماجرا به اینجا ختم نشد. کارشناسان فنی از روش پیچیده‌تری به نام «اختلال فعال» پرده برداشتند که باعث شده بسته‌های داده (Packet Loss) بین ۳۰ تا ۸۰ درصد از دست بروند. در این روش، با ارسال نویزهای قدرتمند و سیگنال‌های جعلی، کانال ارتباطی ماهواره اشباع می‌شود. برخی تحلیلگران معتقدند ایران ممکن است از سامانه‌های جنگ الکترونیک پیشرفته روسی مانند Murmansk-BN یا نمونه‌های بومی نظیر «کبری V8» برای این منظور استفاده کرده باشد. با این حال، برخی دیگر بر این باورند که توان فنی دانشگاه‌های داخلی ایران برای پیاده‌سازی چنین اختلالی کافی است.

بازی موش و گربه در مدار زمین

این نبرد تکنولوژیک به یک بازی موش و گربه تبدیل شده است. در حالی که کاربران تهرانی از قطع و وصل مکرر سرویس گلایه دارند، استارلینک با آپدیت‌های نرم‌افزاری تلاش می‌کند ترافیک را از ماهواره‌های تحت نویز به ماهواره‌های آزاد منتقل کند. با تمام این تفاسیر، کارشناسان تأکید دارند که با وجود تنها حدود ۵۰ هزار ترمینال فعال در کشور، استارلینک هنوز راه‌حل کاملی برای جمعیت ۹۰ میلیونی ایران نیست و کنترل زیرساخت‌های داخلی همچنان ابزار اصلی مدیریت اینترنت محسوب می‌شود.