فیلم های سوپر دلهره آور جهان؛ با اینا قند خونت میره بالا میاد پایین سوار موج میشی
در این مطلب چندتا از بهترین فیلم های دلهره آور جهان رو بهتون معرفی کردیم که بینظیر هستن.
شایانیوزـ دنیای فیلم ها میتونه جوری شما رو در خودش غرق کنه که به خودتون بیایید و ببینید که هر زمان که وقت خالی دارید یا دارید دنبال یه فیلم خوب برای تماشا میگردید و یا مشتاقانه میرید که قسمت جدید سریالی که در حال تماشای اون هستید رو ببینید و اصلا انگار انتهایی برای این موضوع وجود نداره و دنیای فیلم ها تبدیل میشن به نقطه ی امن ما برای جدایی موقت حتی برای یک ساعت از هیاهوی دنیای بیرون.
اما خب این وسط یه موضوعی به وجود میاد و اون پیدا کردن فیلم خوب برای تماشا هست چون به قدری تنوع در این زمینه زیاده که خب طبیعیه هر کسی برای پیدا کردن فیلمی که کاملا با سلیقه اش مچ باشه سردرگم بشه که خب برای جلوگیری از این موضوع اول باید ژانر موردنظرتون رو مشخص کنید و بعد در اون ژانر فیلم ها رو گلچین کنید و در نهایت به تماشای بهترین های اون ها برید که خب حالا ما در این سری از مطالبمون این کار رو برای شما با معرفی بهترین فیلم ها با ژانرهای متنوع راحت کردیم، در حال حاضر هم میخواهیم چندتا از بهترین فیلم های دلهره آور جهان رو که امتیازات بالایی کسب کردن رو بهتون معرفی کنیم، پس برای آشنایی باهاشون همراه ما باشید.
Memento
کارگردان: کریستوفر نولان
بازیگران: گای پیرس، کری‑آن ماس، جو پانتولیانو
امتیاز منتقد: ۹.۵ از ۱۰
«ممنتو» از اون فیلم هاست که واقعا ذهن آدم رو درگیر میکنه. لئونارد به خاطر یه اختلال حافظه، نمیتونه خاطره ی جدید بسازه و برای همین مجبور شده زندگیش رو با یادداشت های کوتاه، عکس های پولاروید و تتوهایی که روی بدنش زده جلو ببره هدفش هم پیدا کردن قاتل همسرشه؛ اما وقتی هر چند دقیقه همه چیز از ذهنتون پاک میشه، رسیدن به حقیقت کار ساده ای نیست.
نولان فیلم رو برعکس روایت میکنه، یعنی هر سکانس ما رو به زمانی قبل تر میبره و این کار فقط یه ترفند فرمی نیست، بلکه باعث میشه شما دقیقا حس سردرگمی لئونارد رو تجربه کنید. فیلمنامه مثل یه ساز و کار دقیق کار میکنه و بازی گای پیرس هم کاملا متقاعدکننده ست. اگر این اجراها نبود، شاید فیلم بیش از حد مکانیکی به نظر میرسید، اما حالا با اثری رو به رو هستیم که واقعا ماندگاره.
The Lives of Others
کارگردان: فلوریان هنکل فون دونرسمارک
بازیگران: اولریش موهه، سباستین کخ، مارتینا گدک
امتیاز منتقد: ۹.۶ از ۱۰
این فیلم نشون میده تعلیق همیشه به تعقیب و گریز و اسلحه احتیاج نداره گاهی فقط شنیدن صدای زندگی دیگران از پشت دیوارها میتونه نفس گیر باشه، داستان در آلمان شرقی دهه ی هشتاد میگذره زمانی که اشتازی زندگی مردم رو زیر نظر داشت.
ویسلر، مامور خشک و مقرراتی اشتازی مامور میشه یه نویسنده ی تئاتر و نامزدش رو شنود کنه اما کم کم تحت تاثیر دنیای انسانی و هنری اون ها قرار میگیره و شروع میکنه گزارش هاش رو تغییر دادن تا ازشون محافظت کنه. نقطه ی اوج فیلم هم جاییه که باید بین وفاداری به نظام و وجدانش یکی رو انتخاب کنه. بازی اولریش موهه خیلی ظریف و درونیه و همین باعث شده فیلم تاثیر دوچندان داشته باشه.
Drive
کارگردان: نیکلاس ویندینگ رفن
بازیگران: رایان گاسلینگ، کری مولیگان، اسکار آیزاک
امتیاز منتقد: ۸.۷ از ۱۰
«درایو» یه نئونوآر مینیمال و خوش استایله که خیلی زود تبدیل به یه اثر کالت شد. رایان گاسلینگ نقش راننده ای بی نام رو بازی میکنه که روزها بدلکاره و شب ها برای سارقان رانندگی میکنه، شخصیتش کم حرفه اما با نگاه و رفتارش همه چیز رو منتقل میکنه.
وقتی تصمیم میگیره به همسایه اش و همسرش که تازه از زندان آزاد شده کمک کنه، وارد ماجرایی میشه که خیلی سریع از کنترل خارج میشه. خشونت در این فیلم ناگهانی و شوکه کننده ست، مخصوصا در تضاد با فضای آرام و موسیقی سینث ویوش. سکانس آسانسور هم یکی از لحظات به یادموندنی فیلمه جایی که عشق و خشونت تو چند ثانیه کنار هم قرار میگیرن.
Nightcrawler
کارگردان: دان گیلروی
بازیگران: جیک جیلنهال، رنه روسو، ریز احمد
امتیاز منتقد: ۹.۲ از ۱۰
«نایتکالر» یه تریلر اجتماعی تاریکه که خیلی بی پرده با مخاطب حرف میزنه، لو بلوم شخصیتیه که برای موفقیت هیچ خط قرمزی رو جدی نمیگیره اون وارد دنیای خبرنگاری حوادث شبانه میشه و هرچه تصاویر خشن تر باشه براش ارزشمندتره.
جیک جیلنهال با کاهش وزن و اون نگاه خیره و بی قرارش شخصیت رو طوری بازی کرده که هم ترسناکه و هم کاملا باورپذیر. فیلم فقط درباره ی یه آدم جاه طلب نیست بلکه درباره ی جامعه ایه که این تصاویر رو میبینه و میخواد یعنی مقصر اصلی مخاطبان اون هستن، «نایت کالر» بیشتر از اینکه از یک قاتل بترسونتتون از عطش دیده شدن خشونت میترسونتتون.
Locke
کارگردان: استیون نایت
بازیگر: تام هاردی
امتیاز منتقد: ۸.۵ از ۱۰
چطور میشه یه تریلر ساخت که تمام نود دقیقه اش فقط توی یه ماشین بگذره نه تیراندازی داشته باشه و نه تعقیب و گریز، ولی با این حال شما رو تا مرز جنون ببره؟ استیون نایت با فیلم «لاک» جواب این سوال رو خیلی قاطع داده فیلم به صورت زمان واقعی روایت میشه و کل بار داستان روی دوش یه نفره که فقط با یه گوشی موبایل، داره شاهد فروپاشی تمام زندگیش میشه.
خیلیا فکر میکنن چون توی فیلم اتفاق فیزیکی خاصی نمیفته، حتما خسته کننده ست ولی اشتباه میکنن چون تنش این فیلم نه از محیط بیرون بلکه از دل کلمات بیرون میاد. یه تصور غلط دیگه هم اینه که ایوان لاک (تام هاردی) رو یه آدم بی احساس میدونن که فقط فکرش پیش بتن ریزی ساختمونشه در حالی که بتن اینجا فقط یه استعاره ست چون ایوان میخواد برخلاف پدرش پی زندگیش رو محکم بنا کنه، اما یه لغزش کوچیک باعث شده کل ساختمون زندگیش به لرزه بیفته.
تام هاردی توی این فضای بسته، بازیگری رو به سطح دیگه ای برده و با اون لهجه ی خاص و آرامشی که هر لحظه ممکنه به فریاد تبدیل بشه شما رو کاملا متقاعد میکنه که یه اشتباه ساده در زندگی شخصی میتونه به اندازه ی یه بمب ساعتی در یک فیلم جاسوسی، خطرناک و پر از هیجان باشه.
